Sevginin temeli, bütünüyle insanca olan özelliklerin sevilen insana yöneltilmesinden başka bir şey değildir. Böylece bir tek insanı sevmek, insanları sevmek demektir.
Gerçek sevgi yaratıcılığın, ilgi, saygı, sorumluluk ve bilginin ortaya dökülmesidir. Başka birisi tarafından etkilenmek anlamında bir "etkilenme" değildir; köklerini insanın sevebilme yetisinden alan, sevebilen insanın gelişmesi ve mutluluğu için girişilen etkin bir çabadır.