Geçmiş geleceği birbirinden ayıran tek çizgi, içinde bulunduğumuz andı ve biz, çizginin kendisinden çok, onun birbirinden ayırdıklarıya ilgileniyorduk. Belki de hep o çizginin üzerinde durduğumuz için , o bizden bir parça gibi oluyordu. Oysa geçmiş, uğurladığımız bir misafir, gelecek ise henüz tanımadığımız bir yabancıya benziyordu. Ikiside bizden değildi. Bizden olmayanlar ise dikkatimizi her zaman daha fazla çekişlerdir.
...asıl şans, yeryüzünde var olmaktan başka bir şey değil. Çünkü yaşanan her an,tek ve kendine özgü. Varlığımızın tohumu da bu tek ve kendine özgü anlardan birinde atılıyor.