Korku kapıyı çalar, inanç kapıyı açar, ama kapıda kimse yoktur. Pekiyi kapıyı açmayı öğreten kimdir? Uzunca bir süredir kapıları kapatmaktan başka bir şey yapılmıyor, bu alışkanlık halini aldı bir süre dişini sıkıyorsun sonra yine içini endişe kaplıyor ve içinden herşeyi pencereleri bile sımsıkı kapatıp sürgülemek geliyor.
Tıpkı bir gün öleceğinizi bilmenize karşın hiç ölmeyecekmis gibi yaşamanız gibi. Büyük Öykülerde kimin yaşayacağını,kimin öleceğini, kimin aşkı bulacağını,kimin bulamayacağını bilirsiniz. Ama yine de yeniden bilmek istersiniz.
Onların gizemi ve büyüsü budur işte..