Kişinin kendi kendini suçlaması, hayli tatmin edici bir lükstür.
Kendimizi suçladığımızda ,başka hiç kimsenin bizi suçlamaya hakkı olmadığını düşünürüz Aslında kişinin günahlarından arınmasını sağlayan şey papaz değil ,itirafını ta kendisidir.
“Hissedilerek resmedilmiş bir portre , ressamın kendi portresidir, modelin değil. Model yalnızca bir araç, bir vesiledir. Ressamın ortaya çıkardığı kişi o değildir; aksine tuvale renk verirken ortaya çıkardığı , ressamın kendisidir. Bu resmi sergilemekten kaçınmamın nedeni de bu , çünkü resimde kendi ruhumunun gizemini göstermiş olmaktan korkuyorum.”