Hepsi, sabahın köründen başlayarak, asla erişemeyecekleri bir masal hayatına vergi ödediklerini düşünmeksizin… Bir gün bir “sir”ün ya da bir “lord”un bir sokak köşesinde belirip kendilerini yeniden yaratmaya kalkacağını mı umuyorlar? Öyle hızlı koşturuyor hepsi, vergi mükellefleri…
Yine de içimde önlenemez bir yazıklanma var. […] Bir deneme daha yapabilirdi. İnsan ömründe son bir deneme hiç gerçekleşmez. Bilinmek istenen o son şey.
… kendi içlerinde ayıp olmayan duyguları kısıtlamayı amaçlamak ona sadece gereksiz bir çaba değil, aynı zamanda aklın bayağı ve hatalı görüşlere utanç verici bir biçimde köle edilmesi gibi geliyordu.