Tayyip Erdoğan’ın kullanmakta sakınca görmediği mücadele araçları (camide içki içenlerden, insan üstüne işeyenlere ve on beş çocuk yapan PKK’lılara) toplumun erdemlerini değil, kusurlarını etkinleştirecek bir zemine oturuyor. Popüler kültürün kendiliğinden var ettiği insancıllık yerine sınırsız hedefi de belirli ölçüde tanımsız bir “öç alma” duygusunu egemen kılmayı içeren, çok tehlikeli bir politika bu.