Ilayda D. C.

Ilayda D. C.
@illiadad
‘’..bizim gerçeklik sandığımız şeyin bizatihi kendisi çağlar boyunca inşa edilmiş ve yeniden inşa edilmiş karmaşık bir kavrayıştır..’’
377 okur puanı
Nisan 2016 tarihinde katıldı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Katedral
2 yıl geçmiş üzerinden henüz farkedemediği bir yoğunluk ve boşlukla; 2 yıl geçmiş bir boşluğun uzantısında savrulup geçmiş haftalar.. ödemeler, şöyle böyle alınmış başlıklı notlar, ismi dahi konulamamış şiirler, birbirlerine benzeyen o hep çok özlenen çokça beklenen Beyaz Ev fotoğrafları.. zakkumlarla, sürekli ve sürekli sığınılan aynı şiirlerin aynı satırlarıyla. Biten başlayan küsme ayları dahi aynı olan bazı arkadaşlıkların.. bir sürü diğer şeyin yazmanın dahi artık bıkkınlık verdiği. Zamanında onu en çok yakalayan yazarlardan biri olduğunu düşündüğü Selim İleri’nin ölüm ilanını gördüğünde Yakın Kitabevi’nde /hem de artık sadece -gene, ve diğer neredeyse her şeyi gibi- alışkanlıktan almaya girdiği aylık dergisini almaya girdiğinde görmüştü onu/ büsbütün anladı o duyguyu. “Yıllar var ki ben böyle, bekliyorum özleminle” beklemek ve pek de bir şey yapmamak, korkunç bir ataletin içerisinde artık gözyaşı dahi dökememek, savrulup gitmek. Bir de en çok üzüldüğü, yavaşlayamamak oluyor, eskiden serkeşçe saatler geçirdiği sokak yürüyüşlerinde “bi cıgara içimi” dahi selamlayamamak gün batımını. Yabancı -idi- artık değil. Çalma listeleri bile aynı, hüznü dahi tanıdık. Nerede ne zaman ağlayacağını biliyor; ağlamak onun gibi artık dayanamayacağı bir açlık; susuzluk gibi kendini gösterdiğinde neler dinlemeli: biliyor. İki kadeh kırmızı şarap bu “işin” kolaylaştırıcısı. Keyfine yaşadığını düşünürken, yaşamak için yaşadığını bilmiyor mu, bilmiyoruz sevgili okur, öyle ki, ilahi bakış açısında bile dürüst değil o denli. “Yoksa korkuyor musun.. senin kalbin yok mu.. senin kalbin yok mu senin, senin kalbin yok mu” dürüst olmayalı belki de yüzyıllar geçti, yüzlerce yıldır bir ferah nefes almadan yalanlar gerçekliği kocaman bir sarmaşıkla örttü, öyle ki yaşamının çıplaklığı gölgelerden
Duygu ve Düşünce