Şuna kuşku olmasın, bir kadın -bu iblis ne türden olursa olsun- kendi iblisine müdahale etmek ve onunla savaşmak için gayret gösterdiğinde, bu gerek arketipsel, gerekse de uzlaşıma dayalı gerçeklik açısından bilinen en değerli savaşlardan biridir. Masalda olduğu gibi, kadın, kıtlık, esir düşme, içgüdülerinin yaralanması, yıkıcı seçimleri ve buna benzer diğer tüm yollarla iyice dibe vursa bile, unutmayın ki dip, psişenin yaşayan köklerinin bulunduğu yerdir. Bir kadının vahşi temelleri tam da buradadır. Yeni bir şeyi tekrar etmek ve büyütmek için en iyi topraktır dip. Bu anlamda dibe vurmak, son derece acı verici olsa da aynı zamanda tohum ekmenin zeminidir.
Kurtların koşup oynarken bedenlerini birbirlerine uydurma tarzlarından etkilenmiştim; yaşlı kurtlar kendi tarzlarında, gençler kendi, sıskalar, şişkolar, uzun bacaklılar, kuyruğu kesikler, sarkık kulaklılar, kırık bacakları çarpık bir şekilde iyileşenler hep kendi tarzlarına sahiplerdi. Hepsi kendi tarzlarına sahiplerdi. Hepsinin kendi beden yapıları ve güçleri, kendi güzellikleri vardır. Ne, kim ve nasıl olduklarına göre yaşar ve oynarlar. Olmadıkları şeyi olmaya çalışmazlar.
sayfalarca yığıntı; doluştular her bir yere
şimdilerde, güzide ev köşelerinin birer dekor parçasıydı onlar;
zamanının küllerle savrulan çığlıkları..
menocchio ve bruno ve diğer bir sürü yalnızlık
inşa ettiler mi pirinç kaplamalı bir kitaplık
bitkilerle süslediler mi
altını cetvellerce çizerek
sakındılar mı kitaplarını
ne denmeli bu işe
kitap istifleme sevdası mı
İlayda D. C.