“Buluşmak üzere, burada, herhangi bir yerde. Gönüllü yazılmış, bizler,
kan dökücü felsefemiz olacak; bilim konusunda kör cahil, rahatımıza geldi
mi hinoğluhin; şimdiki düzeniyle dünya batsın. Gerçek ilerleme budur.
Haydi, yollara!"
Işık dolu dinleniş bu, ne humma, ne bitkinlik; yatakta ya da çayırda.
Dost bu, ne ateşli, ne güçsüz. Dost.
Sevgili bu, ne acı çeken, ne de çektiren. Sevgili.
O dünya, o hava, aramadığım. Yaşam.
– Bu muydu olup biten?
– Düş artıyor yeniden.
Reklam
Yeterince görülmüş. Her yörede görüm karşımıza çıktı.
Yeterince yaşanmış. Kentlerin uğultusu, akşamla, güneşte, her zaman.
Yeterince tanışılmış. Durduğu anlar yaşamın. – Ey uğultular, görümler!
Kalkış, yeni tutkunluklar, yeni sesler eşliğind
İnsan yakıp yıkmayla esriyebilir mi hiç, gençleşebilir mi kan dökerek!
Halk sızıldanmamış bile. Kimse çıkıp da ona bir yol göstermemiş.
İnsan yakıp yıkmayla esriyebilir mi hiç, gençleşebilir mi kan dökerek!
Peut-on s'extasier dans la destruction, se rajeunir par la cruauté!
Öte dünyalıyım ben gerçekten; göreceğim bir iş yok burada.
Je suis réellement d'outre tombe, et pas de commissions.
Reklam
Reklam