Tanrı doğayı yaratıp yeri göğü var ettiğinde, Şeytan da insanı sahiplenmiş, onu bilgi ağacının meyvesiyle beslemişti. Bilgi edinen insan, diğer canlıların yapamadığını yaptı, varoluşunu bildi. Bildikçe varlığına hayran oldu. Kendisinden başka kimseyi sevmedi, Tanrı'yı bile. Tanrı'ya bağlılığı, ölümden sonraki yaşamı istemesindendi. Ölçü, kendi varlığıydı. Doğayı ezdi, canlıları öldürdü. Zamanı geldiğinde Tanrı'yı da öldürecekti. Dünyada kötülük bu yüzden çoğunluktaydı.
Tanrı iyiliği yaratmış, kötülük ise insandan gelmiş, diyenler yanılıyordu. Tanrı isteseydi iyiliği sınırsız yapardı. Buna engel mi vardı? Bence o kötülüğü yaratmış, iyiliği yaratmaksa insanlara kalmıştı.