On yedi yaşındaydım, ölmüştüm. On yedi yaşında bir çocuğun omuzlarına yüklemiştim sahipsiz cinayetimi.
Baran, dedim. Sesim dudaklarıma ulaşmadı.
Yere yığılmış cesedimin etrafını tebeşirle çizdiğimi, kaldırım taşından akan yağmurun çizgileri sildiğini gördüm.
Gözlerine baktım, orada öldüğümü gördüm.