İlayda Alparslan

Sürekli konuşan bi insan hafızanızda iyi bir yer edinebilir ama sürekli susan bir insanı unutamazsınız. Çünkü en derin düşünceler en suskun akıllarda saklanır. Her insanın kafatasında bir mezarlık vardır; kimin, ne zaman, nereye, hangi cesedi gömdüğünü bilemezsiniz.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Ona karşı savaşamıyordum, karşılıklı girdiğimiz her savaşın sonucu daha biz başlamadan belliydi. Ben ona hep yeniliyordum. Bazen o bilmiyordu ama önemli olan dışarıdan görünen galibiyet değil, içeriden hissedilen mağlubiyetti.
"Yaralarını kapatmak yerine açıkta bırakırsan insanların ellerine kolayca mikrop kapmanı sağlayacak yegâne silahı vermiş olursun. Zehirli iğneyi. İğne asla zehre batırılmamıştır, onu tutan insanlar zehirlidirler. Sonra dikiş izi kalır. O iz geçmiyor."
Akşam yemeği yemezdim. Birlikte sofraya oturabileceğim kimsem yoktu. Sofraya oturmayı da sevmezdim. Televizyondaki saçma sapan bir programda beni güldürecek bir şey bulmayı da sevmezdim, çünkü gülerken insanın gözleri salondaki sessizliğe takılıyordu. Çünkü ruhu o sessizlikle sarmalanmadan boynuna intihar ipi geçmezdi insanin.
"Ve evet, kaçmak istedim, ölüme rağmen, ölebilecek olma ihtimalime rağmen kaçmak istedim. Neden biliyor musun? Çünkü o kadar kötüsün ki, yanında olan hiç kimsenin aslında istedikleri için senin yanında olmadıklarına, mecburiyetten sana katlandıklarına eminim. Öleceğimi bile bile senden kaçtım çünkü ölüm bile senden daha güvenli hissettiriyor."