İnsan, tabiatın ne garip bir oyuncağıdır ki Ali Bey kendisi için en aziz olan bir insanın yokluğuna üzülürken hayat adına ne varsa hepsinin maddesel sembolü olan medeniyetten kaçar da, her arşın toprağında nice vücutlar gizli olduğu için, ölümün canlı örneği olan kırlarda gezip eğlenmek isterdi.
Doğu hayalleriyle fazlaca uğraşmanın verdiği alışkanlıktan mıdır nedir, ben gülden konuştukça aklıma hemen bülbül gelir. Gerçi güle aşık olmadığını bilirim. Fakat zavallı kuşun sevdalı tavrına bakılırsa, o ufacık yüreğinde ne büyük bir sevgi eseri duyulur.
Ama bülbül gerçekten aşıksa, mutlaka hürriyete aşıktır. Tutulup ta kafese hapsedilince şakıması şöyle dursun, çoğunun yaşaması bile mümkün olmuyor.