soğuk bir vedaydı diyemem, ama sıcak da sayılmazdı. yanlış bir aşkı bitirir gibiydi daha çok. sanki pişmanlıkla dolu bir teşekkür sundu bana ya da tersine, teşekkürle dolu bir pişmanlık
dün aynı ömrü bir kere daha yaşayıp bir kat daha yaşlanmış gibi giderken ardından baktım. dünyaya uğradığına pişman, gri mavi bir hayalet yürüyordu caddede, hemen savrulan ama parlak bir kül bırakarak
suzan'ı tanımamış olsaydım, cihan'a duyduğum şeyin aşk olduğuna inanabilirdim. oysa aşkı andıran bir heyecandan ibaretmiş. böyle duygular var, insan yanılıp aşk sanıyor