Nusret İmaç

Bir insanın kaderi, dağdaki patika gibidir: Bazen çıkar, bazen iner, bazen de dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip durur.
Sayfa 70 - Ötüken Neşriyat·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
İyilik, yola düşen, yoldan toplanan bir şey değildir. Tesadüfen ele geçen bir şey değildir. İnsan iyiliği ancak başka bir insandan öğrenir.
Sayfa 68 - Ötüken Neşriyat·Kitabı okudu
Edebiyat
Hepimizin dileği
İnsanların insan olarak kalmalarıydı senin en büyük dileğin.
Sayfa 67 - Ötüken Neşriyat·Kitabı okudu
Edebiyat
Düşünmeden edebilir miydim? Gözlerimi kapayabilir, kulaklarımı tıkayabilir, ama düşünmeden edemezdim.
Sayfa 42 - Ötüken Neşriyat·Kitabı okudu
Edebiyat
Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya orantılıdır. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.
Sayfa 22 - Ötüken Neşriyat·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam