Olgunlaşan insanda
beklenti azalması
sadeleşmeye dönüşür.
Gürültü azalır, öz kalır.
insan artık çok şey
istemez ama istediği şey
nettir: huzur, güven, gerçeklik, samimiyet.
Kıstaslar yok olmaz; yer değiştirir.
Dışsal olanlar (gösteriş,
heyecan, ideal imaj) düşer;
içsel olanlar (dürüstlük, uyum, sakinlik) öne çıkar.
Olgunlaşamayan insanda
ise beklenti azalması
küskünlük olur.
"Artık bir şey
istemiyorum" der ama
aslında umudu azalmıştır.
Bu, sadeleşme değil; vazgeçiştir.
Kıstaslar yok olmaz;
bastırılır.
Bazı insanlar, sepete eklenir eklenmez fiyatı yükselen ürünler gibidir. Kendi başlarına dikkat çekmezler; hatta çoğu zaman sıradan görünürler. Ancak siz onlara değer atfettiğinizde, onları bir yere konumlandırdığınızda bir anda kıymetliymiş gibi algılanırlar. Oysa bazen görülen değer, kişinin kendi niteliğinden değil; ona verilen anlamdan kaynaklanır.(a.ka)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
