Zamanla, sevginin kıvılcımı ve ateşi solar;
Sevgiyi söndüren kendi alevinin içinde yaşayan fitilidir.
Hiçbir şey hep aynı iyilikte kalmaz.
Çünkü iyilik de büyüyüp azar
Ve kendi aşırılığında ölür.
Var olmak ya da olmamak, mesele bu.
Gözü dönmüş talihin sapanına, oklarına,
İçin için katlanmak mı daha soylu,
Yoksa, bir dertler denizine karşı silaha sarılıp,
Son vermek mi onlara? Ölmek, uyumak...