“ne yone yuruyecegimizi kimi zaman fazlasiyla zorlu kilan sey tam olarak nedir? doga’da incelikli bir cekim gucu olduguna inaniyorum; biz yeter ki kendimizi ona birakalim, o bize geregince yol gostermesini bilecektir. hangi yolda yuruyecegimize kayitsiz kalmaz.”
“koridorda benimle karsilasti, iki elimi tuttu, dosdogru gozlerimin icine bakti, tuhaf bir sey goruyormus gibiydi; elimi sıkıp gitti, hep gulumsuyordu, ama agir, tuhaf bir sekilde, sanki ölmüş gibi gulumsuyordu.”
“birincisi, utanc; sagdaki aynaya baktim, orada gordugum sey aklimi kacirmaya yeterdi. ikincisi, hep boyle davranirdim, yeryuzunde sanki hic yokmusum gibi yapardim. majesteleri de varligimdan haberdar degildi belki.”