Güven asalettendir.
"İnsanlığım lekeleneceğine beni öldürün. İnsanların insanlara güveni kalmayacağına, bu dünyada güvenilir bir insanın bile olmayacağına insanların inanması, insanlığın ölümü demektir. Ben buna sebep olacaksam, ölmem daha iyidir. Haydi bir şey yapın öyleyse."
Toroslar’ın yalçın kayalıklarında yankılanan son isyan çığlığı, Çukurova’nın bereketli toprakları üzerinde kurulan sömürü düzenine karşı bir efsaneye dönüşen İnce Memed’in o epik, o sarsıcı vedası ve zulmün karanlığına asla boyun eğmeyen insanlık haysiyetinin görkemli zaferi... Yaşar Kemal’in Anadolu mitolojisini, derin halk kültürünü ve muazzam doğa tasvirlerini dâhice harmanladığı, Türk edebiyatının sarsılmaz zirvesi sayılan o ölümsüz eseri "İnce Memed 4"ü okumak; dağların ve ovaların dilini çözerken, kendi içinizdeki o en çıplak, en asil özgürlük duygusuyla soluk soluğa yüzleşmek demek. Dünya edebiyat tarihine geçen bu anıtsal şaheseri kesinlikle tavsiye ederim.
Destansı anlatımı, Anadolu’nun mitolojik ve folklorik derinliğini evrensel bir dille harmanlayan dehasıyla çağdaş dünya edebiyatının en sarsılmaz anıtlarından olan usta yazar Yaşar Kemal’in, ömrünün neredeyse kırk yılını verdiği o muazzam nehir roman serisinin son halkası "İnce Memed 4", Çukurova’nın bağrından yükselen o ölümsüz isyan çığlığının epik, felsefi ve sosyolojik zirvesidir. Roman; ağalık düzenine, sömürüye ve köylünün bitmek bilmeyen yoksulluğuna karşı Toroslar’da patlayan o soluk soluğa, klostrofobik direniş mücadelesinin final perdesini merkezine alır. Yaşar Kemal; İnce Memed’in artık halkın gözünde bir insandan ziyade etten kemikten bir efsaneye, bir umut sembolüne dönüşmesinin paralelinde; değişen zamanla birlikte ağaların yerini alan acımasız yeni tüccarları, yozlaşan bürokrasiyi ve her şeye rağmen toprağına tutunmaya çalışan fedakar Anadolu köylüsünü kurguya dâhice entegre eder. Yazar; Çukurova’nın sarı sıcağını, bataklıklarını, binbir renkli doğasını ve insan ruhunun en mahrem kırılmalarını cerrah titizliğiyle deşerken, Memed’in kendi içsel yalnızlığı ve kaderiyle olan hesaplaşmasını muazzam bir trajedide eritir. Yaşar Kemal’in o adeta Homeros destanlarının ritmini andıran, ağıtlarla ve halk deyişleriyle örülü, Türkçenin tüm olanaklarını en üst perdeden fışkırtan şairane ve görkemli dili; bu eseri basit bir eşkıyalık hikayesi olmaktan çıkarıp, insanlığın zulme karşı özgürlük, adalet ve haysiyet uğruna verdiği o en kadim, o en ezeli imtihanını anlatan çok katmanlı edebi bir anıta dönüştürür.
Toprak dediğin nedir ki Memed? Üstünde yürüdüğümüz, altında çürüdüğümüz kuru bir nesne değildir sadece. Toprak namustur, emektir, özgürlüktür. Onu zalimin elinden söküp almadıkça, insanın bu dünyada bir tek nefeslik bile hakkı yoktur. Çünkü haksızlığa karşı susan her can, kendi elleriyle kendi zincirini döver."
Vakit sabahın üçüydü ve girişecekleri eylem üstüne yüzde yüz anlaşmışlar, bu eylem gerçekleştikten sonra da, eylemi kimin geçekleştirdiği üstüne hiçbir zaman, hiçbir kimseye bir tek sözcük bile sızdırılmayacağı üstüne avrat boşayarak Kurana el basmışlardı.