Sana olan sevgim çok güzel bir hikayeye dönüşebilirdi, dönmedi. Sevgimi itiraf edebilecek kadar cesurdum ama ileriye götürebilecek kadar değil. Sen de istemedin ilerisini, mutluydun halinden. Yaralıydın ama bunun seni dönüştürdüğü insanla yaşamayı öğrenmiştin. Boşluk var desen de o boşluğu doldurmaya çabalamıyordun, seni güzel yapan şeylerden birisi de buydu.
"sana gelmenin şarkılarını buluyor, eski bir hatırayı canlandırmanın yollarını arıyorum ama sen, gözlerimi kapattığımda dahi yanımda olmamayı öğrenmişsin, bir büyü gibi tekrarlıyorsun bunu."
“Biz kendimizden iyi olanlara nadiren bel bağlarız. Daha çok onların toplumundan kaçarız. Tersine, çoğu zaman kendimize benzeyen ve zayıf yanımızı paylaşan kimselere açarız içimizi. Demek ki kendimizi düzeltmeyi ya da iyileştirmeyi istemeyiz.”