İstanbul, pencereden göründüğü kadarıyla ağır yaralar alarak yere serilmiş bir erkek gövdesine benziyor; gezgin satıcıların, akşam alacasının derinliklerinde, yükselip alçalan anlaşılmaz sesleriyle sanki inliyordu.
Bizim millet acıya alışmış. Biz hepimiz bahtsızlığa o kadar alışmışız ki, sevinç anormal geliyor... Bizde yüksek sesle gülmek ayıpların başında sayılır. Hele çocuklar için...