İbrahim Halil Öztürk
@indecision
Sait Faik’in Abasıyanık kitabı
@artengineer34
Dino’nun bana eskisi gibi heyecanla sokulmamasının nedeni fazlasıyla yakın olmam, ona babalık etmeye kalkışmamdı. Ne tuhaf diye düşündüm, çocuklar da büyükler gibi. Fazlasıyla üstlerine düşülmesinden hoşlanmıyorlar. Aşk bıktırıyor demek ki.
O zaman bütün sabrım taştı. “Bu dünyada tesadüfen bulunuyoruz” dedim. “Baba, anne, çocuklar, herkes bir rastlantı sonucu burada. Boşuna ağlıyorsun. İnsan yalnız doğar, yalnız ölür...”
“Birazcık sevgi yeterdi” diye mırıldandı o otoriter ses tonuyla.
Az uyuyorlardı, bol bol içiyorlardı. On kişi bir deliğe girip tartışıyorlardı. Banaysa onlardan biri olmama utancı düşüyordu, onlarla yolda karşılaşıp konuşmak isterdim