infitar
@infitar
“Okurken kendime rastlıyorum.”
Tuhaf bir zamanda yaşıyoruz. İstediğimiz her yere gidebiliyoruz, başka gezegenlere bile. Ama ne için? Günlerce oturup moral çöküntüsü ve umutsuzluk yaşamak için. Bitmez tükenmez can sıkıntısı yaşamak için.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hangi yalanları söylersen söyle, halk kendilerine servis edilen pis kokulu bulamacı ciddiye alır.
Psikotik bir dünyada yaşıyoruz. Deliler güç sahibi.
…hınçlı olmasına yol açan şey idealizmi, diye düşündü. Hayattan çok fazla şey beklemesi.
Hepimizinki günübirlik hayatlar; hatırlayanın, hatırlanandan farkı yok. Hepsi geçici. Hem anılar hem de onların nesnesi. Her şeyi unutmuş olacağın günler kapıda, her şeyin seni unutacağı günler yakın. Bil ki çok geçmeden hiç kimse ve hiçbir yerde olacaksın.
Marcus Aurelius, Düşünceler
