Reenkarnasyona inandığını biliyorum. Ben inanıyor muyum bilmiyorum, ama umarım doğrudur. Çünkü o zaman belki bir dahaki sefere yine buraya gelirsin. Belki yine bir kız olursun ve ismin yine Rose olur ve kitaplarla dolu bir odan ve savaştan uzak bir ülkede sana uykudan önce masallar okuyacak bir annen ve baban olur. Belki o zaman, o hayatta ve o gelecekte bu kitabı bulur ve bize ne olduğunu öğrenirsin. Ve beni hatırlarsın. Belki.
Vietnamcada birini özlemekle birini hatırlamak aynı kelimeyle ifade ediliyor: nhô. Bazen telefonda bana 'Can nhô mẹ không?' diye sorduğunda, sanki 'Beni hatırlıyor musun?' demişsin gibi geliyor ve irkiliyorum. Seni hatırladığımdan daha çok özlüyorum.