Sağlıklı biri olmak neye benziyordu acaba?
Sağlıklı biri olmak, sakatlanmamış biri olmak nasıl bir şeydir bilmiyordum, kendi deneyimlerimden başka bir şey yoktu elimde. Kötü rüya görüp de geceleyin uyandığımda Lars'a sokulur, sağ kolumu onun sırtına atar, onun rüyalarını kapmaya çalışırdım, onunkilerin huzurlu olduğundan emindim. Onun zararsız rüyaları kafama aksın diye zihnimi bütünüyle Lars'a açmaya çabalar, uyuyan bedeninden rüyalarını emmeye çalışırdım ama olmazdı, bir kapı yoktu, kendi içimde kilitli kalmıştım ben.
Hızlıca okuyacağımı biliyordum. Eğer duygusal biriyseniz sizi okuyamama durumundan kurtaracak bir kitap.
Ella 24 yaşında ve ikizlerini tek başına büyüten bir kadın. Abisi asker ve görevde ölüyor (spoiler değil). En yakın arkadaşı Kaos'a bıraktığı son mektupta gidip kız kardeşine yardım etmesini istiyor.
Çok duygusaldı, olay akışı ve karakter gelişimi ortalamanın üzerindeydi ve klişeler çoktu bence. Kaos karakterini okumak keyifliydi. Sadece 5-6 yaşındaki ikizler gerçekçi değildi. Evet, çocuklar yaşadıkları travmalar yüzünden olgun davranabilirler ama resmen yetişkin gibi yazılmışlardı. Yine de yazar sizi bir şekilde kitabın içinde tutmayı başarıyor, sanırım bu yüzden çok okunuyor.
Genel olarak sevdim. Çünkü found family + slow burn seviyorum. Sonlara doğru yaşanan bazı şeylere gerek yoktu sadece. Yok yere yüreklerimiz dağlandı, gözyaşımız pıt kalbimiz çıt oldu
Eğer hızlıca bir şeyler okumak ve aynı zamanda tüm duyguları yaşamak istiyorsanız Son Mektup'u öneririm.