Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 50 dk.
Sayfa Sayısı:
488
Basım Tarihi:
Ağustos 2025
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 2019
Yayınevi:
Olimpos Yayınları
Orijinal Adı:
The Last Letter
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786255919441
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Son mektupRomantik
Herkese Merhaba,
Duygularım aşırı yoğun şuan... aşırı duygusal durumdayım, bu kitap anne olanların kalbine ok atılmış gibi bir his bırakacak kadar dram yüklü bir hikaye... Rebbaca sen neymışsın beee dramların kraliçesi olabilirsin bence....aşırı kararszım kalmıştım okumak arasında ama iyiki okumuşum...
2 cocugu ile genç yaşında kalan bır kızın ve ona yardım etmek ıcın herşeyi yapan bir adamın hikayesi olarak başlıyor. Beck inanılmaz bir erkek, kendisi gercek olma olasalığı aşırı düşük bence, kendisine büyük hayranı oldum... Ella ise guzel guclu bir anne, gereksiz hareketleri oldu ama yine oda guzel bir kadın karakterdi. Evet kitapta mantık hataları vardı, absürt olan şeyler fılan. Ama yine cok begenerek okudum.
Ah ah o cocuklar ikizler beni kalbimden feht ettiler... colt ve messie ikisi mukemmel coccuklardı. Özellikle Colt ahh o cocuk kalbimi öyle hızlı aldık ki anlatamam benim şu yüksek puanım hepsi onadır. İkizlerinden kz olan kanserdir. Ve ella’nın burdaki mücadelesi okurken bir yandan beck’in onlar için nelere göze aldığını okuyoruz.
Aşkıda dengete tutmuş yazar o kısımlarıda beğendim. Bazı gereksiz şeyler oldu evet, ella ayrılığı gereksiz uzatması fılan, evet hatalı da sizin için yaptıklarından sonra bu şekil yapması olmadı. Kendi özgüvensiz olmasından kaynaklanıyordu. Smut sahneler ise idare ederdi, daha iyisi olabilirdi.
Evet gelelim beni kalbimden cok üzen kısımlara, gözyaşlarım aktı, sayfaları okurken... nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Aşırı üzüldüm güya ters köşe yaptı evet ama benim kalbimden bıcakladı resmen, herkesi beklıyordum onu asla, öyle dokundu bana... olmamalıydu böyle, onun yerine herkes olurdu ama o asla... sadece sonunda bir ölüm var onu dıyım... aşırı kötü olduğum bir ölümdü benim için...
Mutlu son aramadım, sonunda herkes yolunu buldu
Adeta paramparçayım. Aklımı dağıtsın diye okuduğum kitap tarafından gerçekten darmadağın edildim. Ne böyle bir etki ne de böyle bir son bekliyordum.
Çok fazla duygusallık ve dram barındırdığını biliyordum. Okurken klişe diye nitelendirdiğim fakat bilmediğim detaylar tarafından dağıldım. Çocuklar her zaman hassas noktam oldu ama insanın çocuğu olduktan sonra sanırım, çocuk merkezli romanlar okurken dayanma eşiği daha düşük oluyor. Ağlamaktan perişan olduğumu kabul ediyorum.
Üniversite zamanlarımı yad etmek ve aşk çıkmazlarında kendimi kaybetmek için bu romanı okumaya karar vermiştim. Sürükleyici olması tartışılamaz, okurken sayfaları nasıl çevirdiğimi bilmiyorum.
Tavsiye ediyorum, ama gerçek hayat yeteri kadar zorken lütfen kendimizi sığınmak için attığımız hayatlarda mutlu son olsun…
Aslında kurguyu bu şekilde yazdığı için Rebecca ya koca bir sıfır vermek istiyorum. Joey gibi Why Rebecca, why!!! diye bağırıp çağırmak, kitabı yere göğe fırlatmak istiyorum. Kalbimi, ruhumu, yüreğimi çok yaktı, fena yaktı. Sondaki kaybı spoiler olarak bilmeme rağmen okurken yine de çok acıttı, fena acıttı.
Goodreads te birisi şöyle bir inceleme yazmış.
“WHY THE F*** WOULD YOU WRITE THIS, OH MY GODDDDD” kesinlikle katılıyorum, zalımın kızısın Rebecca.
Yüreğimi parçalamasına rağmen kitabın konusu akıcıydı, karakterleri aşırı sağlamdı. Ella çok başka bir seviyeydi, ikizler efsaneydi, Kaos ise harikaydı.
Kitabı okuduğum için pişman değilim ama Rebeccanın karakterlerine bunları reva görmesine aşırı kızgınım.
Hiçbir annenin çocuğunun sağlığıyla sınanmadığı, hiçbir çocuğun kırılmadığı, incinmediği bir dünya olsa, hayat bayram olsa falan filan işte…….
Neyse yani canımı acıtsa da güzel bir kitaptı kendileri. Dram kitaplarını seviyorsanız buyrun size buram buram dram…
Kapak üzerinde "Aklınızdan çıkmayacak, kalbinizi paramparça edecek ve size ilham verecek bir aşk hikayesi." yazıyor ancak 
Rebecca Yarros un kitabı 
Son Mektup benim için bir aşk hikâyesinden çok öte.
Abisinin hiç tanışmadığı arkadaşıyla mektuplasmaya başlayıp içini ona döken Ella insanlarla iletişimi çok sınırlı olan Kaos Beckett 'ı yalnızlığından, suçluluk duygusundan kurtarıp birlikte kendi çocukları Colt ve Maisie adlı ikizlerinin ebeveynleri olmakla başlayan sıcak bir hikaye okudum. Kitabın sonlarında gözyaşlarıma hakim olamadım.
Kitap çok akıcı, sürükleyici elimden bırakmadan okudum. Sevdiklerinin kanser süreçlerine tanık olmuş bir insan olarak coğu yerinde nefes alamadan okudum.
Kitap hem geçmişi mektuplarla şimdiki zamanı hem Ella'nın hem Beckett'in bakış açısıyla veriyor.
Rebecca Yarros'un kitaplarını sevdim( Dördüncü Kanat serisinin 3. Kitabı sanki aceleye gelmiş gibiydi.)
Rebecca Yarros un kitabı Son Mektup benim için bir aşk hikâyesinden çok öte.
Abisinin hiç tanışmadığı arkadaşıyla mektuplasmaya başlayıp içini ona döken Ella insanlarla iletişimi çok sınırlı olan Kaos Beckett 'ı yalnızlığından, suçluluk duygusundan kurtarıp birlikte kendi çocukları Colt ve Maisie adlı ikizlerinin ebeveynleri olmakla başlayan sıcak bir hikaye okudum. Kitabın sonlarında gözyaşlarıma hakim olamadım.
Kitap çok akıcı, sürükleyici elimden bırakmadan okudum. Sevdiklerinin kanser süreçlerine tanık olmuş bir insan olarak coğu yerinde nefes alamadan okudum.
Kitap hem geçmişi mektuplarla şimdiki zamanı hem Ella'nın hem Beckett'in bakış açısıyla veriyor.
Rebecca Yarros'un kitaplarını sevdim( Dördüncü Kanat serisinin 3. Kitabı sanki aceleye gelmiş gibiydi.)
Sonunda bitirdim. Okurken ben de bittim açıkçası. RS dönemindeyken iyi bir seçim olacağını düşünmüştüm. Geçmişte geçen ve birbirine kavuşamayan bir aşk romanı okuyacağımı sanıyordum. Öncelikle romanın günümüzde geçmesi beni ilk etapta hayal kırıklığına uğrattı. Evet beni üzen ve ağlatan yerler oldu, ancak yazar konuyu uzatmadan ve tekrara düşmeden çok daha etkili bir şekilde sunabilirdi. Bazı bölümlerde gerçekten içim sıkıldı. Genel olarak bütüne baktığımda bir olmamışlık hissi vardı. Erkek karakterin bir kadın yazar tarafından yazıldığı hissini diyaloglarda çok fazla hissetim, bu da karakteri sevmemi zorlaştırmış olabilir. Ayrıca aynı cümlelerin ve ifadelerin sık sık tekrar edilmesi de okuma zevkimi düşürdü. Hiç beğenmedim diyemem, ama genel yorumlara baktığımda okuyanlar kadar da beğenip bayılmadım.
Son Mektup kitabının yorumu ile geldim.Yazarın daha önce bu türde 
Yarım Bıraktığımız Şeyler kitabını okuyup çok sevmiştim.Ama bu kitabı sevemedim maalesef.
Konusu kısaca,Ella askerde olan kardeşiyle mektuplaşırken,kardeşi ondan askeri birlikte yakın bir arkadaşıyla mektuplaşmasını rica ediyor.Takma adı Kaos olan bu askerin hayatı ordudan ibaret ailesi yok.Ella bu şekilde Kaos ile mektuplaşmaya başlıyor.Sonrasında kızın hastalığı ve abisinin kaybıyla hayatı tepetaklak oluyor.Ella ve abisinin arkadaşı Beckett(Kaos)’in yaşadıklarını okuyoruz.
Kitapla alakalı yapacağım en büyük eleştiri kitabın çok uzun olması.Yani böyle olunca aynı sayfaları tekrar tekrar okumuşum gibi hissettim.Ella’nin tek başına mücadele ettiğin şeyler gerçekten çok kötüydü ama sürekli etraftakiler ona sen yeterlisin ,mükemmel bir annesin demekten öldüler.Yani tamam dıygusal bir anda bu söylensin ama sürekli Ella pohpohlandı durdu.Bu arada iyi bir anne ama neden sürekli bu diyalogları okuduğum için eleştiriyorum.Beckett karakterini de sevemedim ben.Öncesinde mektuplaşarak arkadaş oldular tamam ama aşık olacak bir şey yaşamadılar yani.Ama Beckett Elle’nin kapısına çoktan aşık olup gelmişti.Ella’nin güvensizliğini anlamakla birlikte tepkilerinin çok abartılı olduğunu düşünüyorum.Aslında yazar kurguyu güzel yazarken diyaloglar ve gidişatla bende o tatmini oluşturmadı ve sıktı.Kitap okumakta zorlandığım bu dönemde böyle kitaplara denk gelmek hiç iyi olmuyor maalesef…
Yarım Bıraktığımız Şeyler kitabını okuyup çok sevmiştim.Ama bu kitabı sevemedim maalesef.
Konusu kısaca,Ella askerde olan kardeşiyle mektuplaşırken,kardeşi ondan askeri birlikte yakın bir arkadaşıyla mektuplaşmasını rica ediyor.Takma adı Kaos olan bu askerin hayatı ordudan ibaret ailesi yok.Ella bu şekilde Kaos ile mektuplaşmaya başlıyor.Sonrasında kızın hastalığı ve abisinin kaybıyla hayatı tepetaklak oluyor.Ella ve abisinin arkadaşı Beckett(Kaos)’in yaşadıklarını okuyoruz.
Kitapla alakalı yapacağım en büyük eleştiri kitabın çok uzun olması.Yani böyle olunca aynı sayfaları tekrar tekrar okumuşum gibi hissettim.Ella’nin tek başına mücadele ettiğin şeyler gerçekten çok kötüydü ama sürekli etraftakiler ona sen yeterlisin ,mükemmel bir annesin demekten öldüler.Yani tamam dıygusal bir anda bu söylensin ama sürekli Ella pohpohlandı durdu.Bu arada iyi bir anne ama neden sürekli bu diyalogları okuduğum için eleştiriyorum.Beckett karakterini de sevemedim ben.Öncesinde mektuplaşarak arkadaş oldular tamam ama aşık olacak bir şey yaşamadılar yani.Ama Beckett Elle’nin kapısına çoktan aşık olup gelmişti.Ella’nin güvensizliğini anlamakla birlikte tepkilerinin çok abartılı olduğunu düşünüyorum.Aslında yazar kurguyu güzel yazarken diyaloglar ve gidişatla bende o tatmini oluşturmadı ve sıktı.Kitap okumakta zorlandığım bu dönemde böyle kitaplara denk gelmek hiç iyi olmuyor maalesef…
Spoilerlı özet içerir!!
Son Mektup;yazarın en zor okuduğum, en sıkıldığım kitabı oldu. Erkek karakterimiz Beckett,ailesi onu terk ettiği için koruyucu ailelerin yanında büyümüş daha sonra orduya katılmış birisi. Ordudaki en yakın arkadaşının kız kardeşi olan Ella’yla mektuplaşmaya başlıyorlar, yakın arkadaşı öldüğünde kadın karakterimize destek olmak adına orduyu bırakıp onun yaşadığı şehre gidiyor ancak Ella’ya mektuplaştığı kişi olduğunu söylemiyor. Bunu okuyunca kitaptaki kriz konusu olup ayrılmalarına sebep olacak sorunu da en başından yazar bize vermiş.
Kadın karakterimiz ise genç yaşta evlenip hamile kaldıktan sonra kocası tarafından terk edilmiş, ikiz çocuğu olan bekar bir anne. İkizlerden birisi, çok nadir bir kanser türüne yakalanıyor ve tedavi süreci oldukça uzun sürüyor. Tedavi masraflarının yüksek olması sebebiyle, sigorta ücretleri karşılasın diye Beckett çocukları evlat ediniyor ki az kalsın bu sebeple anlaşmalı evlilik yapacaklardı. Öyle böyle ilerlerken ilişki yaşamaya başladılar derken bir şekilde Ella, kendisine söylenen yalanı öğreniyor ve ayrılıyor. Yani Beckett, o kadar kendi hayatından vazgeçmiş bir şekilde Ella ve çocuklarına ilgi gösterirken aylarca Ella tarafından affedilmiyor ki bu durum beni sinirlendirdi. Neyseki tedavi tamamlanıyor ve çiftimiz barıştı derken ne oluyor peki? Diğer ikiz çocuk uçurumdan düşüp ölüyor. Yani kitabın özetini yazarken bile içim şişti açıkçası. Yazar, bildiği bütün dramatik olayları sıkıştırmaya çalışmış kurguya ve kitabı olabildiğince uzatmış. Bu beni hem bunalttı hem de merak duygusu olmadan okumama sebep oldu. Beckett’ın Ella’ya mektuplaşırken hiç görmeden aşık olması ve tüm hayatını ona adaması inanılmaz rahatsız edici geldi. İki karakterin de bu kadar travmatik olayın üstüne en kısa zamanda terapiye gitmesi
Kitap daha başlarken çiçek böcek vaat etmiyordu ama sonuna doğru umutlanmıştım… derken tam tersi bir ters köşe yedim. Beklemediğim bir sonla karşılaştım ve kitabı kapattıktan sonra bile gözyaşlarımı tutamadım.
İçime işleyen, uzun süre etkisinden çıkamayacağım bir hikâye oldu. Tavsiye ederim…
8/10
2025 198. kitabı
Selam…
Bugün gerçekten kalbi ağırlaştıran, insanın içini burkan bir kitap bitirdim.
Ah bu kitap… Duygularım o kadar yoğundu ki yorum yazmadan önce biraz toparlanmam gerekti. Başlamadan önce bunun bir dram olduğunu, ağlatacağını biliyordum. Sonuçta çocuklardan biri kanserle mücadele ediyordu ve Ella’nın bu süreçte verdiği savaş belliydi. Ama bilmek, yaşamayı asla kolaylaştırmıyor.
Biraz başa döneyim. Ella henüz 18 yaşındayken evleniyor, çok geçmeden hamile kalıyor. Eşi çocuk istemediğini söyleyip aldırmasını istiyor ama Ella tam o anda onları istediğini fark ediyor ve bu karardan vazgeçmiyor. Sonrası boşanma, yalnızlık ve ikizler… Colton ve Massie. Ah çocuklar… Sizi o kadar çok sevdim ki. Aranızdaki o ikiz bağı, birbirinizi kollayışınız… Massie’nin iç ısıtan ışığı, Colt’un bilmiş, zeki halleri… Keşke size gerçekten sarılabilseydim.
Ve tabii Beckett… Nam-ı diğer Kaos. Açık söyleyeyim, Beckett kesinlikle hayal ürünü. Onun gibi biri gerçek olamaz. Ella’ya ve çocuklara duyduğu sevgi, elinden geldiğince yardımcı olmaya çalışması, Massie’yle kurduğu o ayrı bağ, Colt’a olan yaklaşımı… Hepsi o kadar güzeldi ki insanın içi eriyor. Massie kanserle mücadele ederken ona hep güçlü hissettirmesi, ne olursa olsun Ella’yı bırakmaması, gitmemesi… Gerçekten çok özeldi.
Evet, bazı şeyleri sakladı. Ama bir yandan onu da anlayabildim. Ella’nın tepkisi de çok insaniydi. İkisi de kendi yerinden haklıydı. Neyse ki o kısım uzamadı… Ta ki bizi o sona götürene kadar.
Ve o son…
Kalbim paramparça. Hiç ama hiç bunu beklemiyordum. Herkes olabilirdi… ama o olamazdı.
Ah Rebecca… Gerçekten yaktın bizi.
Son Mektup Rebecca Yarros
Son Mektup Rebecca Yarros
Herkese selam
Öyle bir kitap bitirdim ki, son sayfayı kapattığımda içimden bir şeyler söküldü gitti.
Birçok dram kitap okumuşluğum var ama hiç biri beni bu denli derinden sarsmamıştı. Kitabın dram olduğunu bilerek okursun ve okuyucu bir noktaya kadar kendisini kurgu olduğuna ikna eder ya hani işte bu, bu kitap için asla geçerli değil. Okurken dram olduğunu bildiğim halde psikolojik olarak beni derinden çoook derinden sarstı.
Bir yanım yazara kızarken bir yanımda böylesi duygusal bir kitabı nasıl bir ruh haliyle yazabilmiş diye kendisini kocaman alkışlayasım geliyor.
Birde bence yazarın fantastik değilde dram kitap yazması çok daha yerinde olurmuş. Offf hissetikilerimin birazını yazdıktan sonra geleyim kitaba.
Ryan asker arkadaşı Beck için kızkardeşi Ella'dan mektup arkadaşı olmasını ister. Ella'nın satırlara döktüğü mektuplar ve yaşadıkları Beck'i ve inanın beni derinden etkiler.
Mektupları okumak o kadar güzeldi ki size sadece aşağıdaki satırları yazmam ne demek istediğimi anlatacaktır.
️️ "Bir numaralı mektupla yirmi altıncı mektup arasında bir yerde sana aşık oldum." ️️
Ella'nın evlatlarına olan bağı, hayata karşı mücadelesi ve bitmek tükenmeyen sevgisi.. Beckett'in daha doğduğu andan itibaren yaşadığı talihsizlikler ve Ella'yla bir araya gelene kadar ki çaresizliğine, hapsolduğu yalnızlığına herşeyine mektuplarla şifa buluyor.
Okudum ağladım, sonra tekrar okudum, tekrar ağladım.
Bundan böyle dram ve duygusal kitap önerisi istendiğinde verecek tek cevabım Son Mektup olacak!
Beklemeyin alın OKUYUN ve OKUTUN
KitapRüyasından Sevgilerle
Reklam
Yazar Hakkında
Rebecca YarrosYazar · 0 kitap
Rebecca, Wall Street Journal ve USA Today'in on beşten fazla romanının çok satan yazarıdır ve her zaman duyguları harekete geçirmeye hazırdır. Aynı zamanda Flight and Glory serisindeki Eyes Turned Skyward adlı eseriyle Colorado Romantik Yazarlar Mükemmellik Ödülü'nün de sahibidir.
Askeri kahramanları seviyor ve onunla on sekiz yıldır mutlu bir evliliği var. Anaokulundan hukuk fakültesine kadar uzanan altı çocuk annesi ve şu anda hokey oynayan dört oğlundan ikisiyle birlikte gençlik yıllarını yaşıyor. Yazmadığı zamanlarda onu hokey sahasında ya da gizlice gitar çalarken bulabilirsiniz. Ailesi, inatçı İngiliz buldogları, alıngan çinçillaları ve hepsine hükmeden Maine Coon kedi yavrusuyla birlikte Colorado'da yaşıyor. En küçük kızlarını önce büyütüp sonra da evlat edinen Rebecca, kâr amacı gütmeyen kuruluşu One Ekim aracılığıyla koruyucu sistemdeki çocuklara yardım etme konusunda tutkulu.
