• Hayır dostum , sen yalan söylüyorsun!
    “çevre”nin suç işlemede büyük bir rolü vardır, bunu
    sana ispat edeceğim .
  • 266 syf.
    ·
    Beklediğimden daha akıcı, okuyucu direk olayın ortasına bırakıp kendinizi kitabın kucağına bırakmanızı sağlayacak bir şekilde çok nadide bir giriş ile başlamıştır kitaba yazarımız. Beklentimin zirvesine ulaşan bir girişle kitaba ilk adımımı attım.

    Bir kitapta kendinize ait bir şeyler bulduğunuz taktirde, kitabın kahramanı tamamen siz oluyor ve olay döngüleri kati bir şekilde sizin etrafınızda gelişmeye başlıyor.

    “Kırk yaşından fazla yaşamak ayıptır;
    bayağılık, hatta ahlaksızlıktır! Tüm
    samimiyetinizle, dürüstçe söyleyin, kırk yaşını
    kim geçer? Ben söyleyeyim size: Aptallarla
    namussuzlar.”

    Önemli olan ne kadar yaşadığımız değil; nasıl yaşadığımız ve yaşadığımız sürece insanlığa ve geleceğe neleri bıraktığımızdır.



    “Kendi kendime macera
    hayalleri kuruyor, kafamda uydurduğum bir
    hayatı yaşıyordum. Durup dururken, ortada fol
    yok yumurta yokken kendi kendimi
    gücendirdiğim çok oldu; aslında hiç sebep
    olmadığını bildiğim halde kendimi öyle
    dolduruyordum ki, sonunda gerçekten gücenip
    içerliyordum. Bu çeşit oyunlar yaşamımı öyle bir
    sarmıştı ki, nihayet adeta kendime hâkim olamaz
    hale geldim. Bir defa, hatta bir de değil, iki defa,
    zorla âşık olmayı bile istedim. İnanın ıstırap bile
    çektim baylar.”

    Acının bile hakkını vererek yaşamak lazım ki ondan bile tat alasınız.

    “İnsan refahtan
    başka şeyi de sevemez mi? Belki ıstıraptan da
    aynı derecede hoşlanıyordur? Hatta ıstırabın
    saadet kadar faydalı olması da mümkündür,
    insanın sırasında acıyı ihtirasa varan derecede
    sevdiği bir gerçektir. Bunu anlamak için dünya
    tarihine başvurmaya lüzum yok, hayatın ne
    olduğunu bilen bir insansanız kendi kendinize
    danışın, yeter.”

    'Dünya üzerinde hiçbir insan kötü değildir; insanı kötü yapan bulunduğu ortam ve koşullardır.' Kahramanımızın da bulunduğu ortam ve koşul gereği; zaman zaman egoizmin himayesi altına girmiş ve ne yazık ki bundan daha da kötüsü "insana" biçilen değerin farkına biraz geç varmıştır.

    Kronolojik olarak sıralanmak istediğinde, ilk bölümden sonra kitap biraz akıcılığını kaybediyor ve sanırım ikili diyaloglar bana göre değil. Bu da kitaba olan ilgimi zaman zaman kaybettirmiştir. Genel itibari gerçekten okunması gereken ve okuduklarımızdan pay çıkartmamız gereken bir kitaptır.

    Keyifli okumalar dilerim..