Her insanoğlu
kendine kucak açılmasına,
sevilmeye ve sevmeye
gereksinme duyar.
Var Olan Ada
Var Olan Ada
İnsanoğlu değil mi?
Ölünün mezarına çiçek ekip,
Yaşayanın bahçesini talan eden?
Reklam
Ben bir insanım ibret al, insanoğlu
Kimi gün üzgünüm, kimi gün neşeli
Kah kahkahalı kah gözlerim dolu
Böyleyim işte dünyaya geldim geleli
Kimi gün Yunus olur bu gönlüm benim
Kimi gün de kendini bilmez Molla Kasım
Bu günah bu sevap, bu defter benim
Kimi gün dünya bana dost, kimi gün hasım
Bazan havalı uçan bir balon, elden kaçmış
Bazan hesaplaşmada dünyadan kaçmış
Ne olacak halim ey dost günahlar boyu aşmış
Ümitliyim, Rabbimin merhameti gazabını aşmış
Duam Efendim beni bekler yarın aguşunu açmış
KK
Sabahın erken saatinde ...
Daha insanoğlu yeni uyanmaya başlarken ...
Dışarıda sadece kuş cıvıltısı...
Dilin sessiz ama kalbinden ettiğin dualar...
"-Buradayken her şey geçer gibi hissediyorsan ait olduğun yerdesin demektir
-Ait olmak, bu kavramla sorunum var sanırım...
-Bence insanoğlu ait olmayı büyük şeylerde arıyor hep:
doğduğun yerde, soyadında, kalabalığın içinde ...
Bana göre ait olmak biriyle konuşmadan da oturabildiğinde ve rahatsızlık duymadığında başlıyor
Sustukça eksilmiyorsan işte orası senin yerindir."
Reklam
Reklam