İnsanoğlu yeryüzünde hak ve adaleti gerçekleştiremeyecekse toptan yok olsun daha iyiydi! Toplumlar çürüdükçe birbirlerine düşecekler, sonunda tek bir canlı kalmayacaktı yeryüzünde!
[Emile Zola / Germinal]
Reklam
"İnsanoğlu huzurun, iyiliğin düşmanıydı, kendi kendisinin düşmanıydı."
Huzur
Ahmet Hamdi Tanpınar
Huzur
Ahmet Hamdi Tanpınar
GÜNÜN YORUMU (16.06.2026)
İster sanatçı ol ister siyasetçi. İster gazeteci ol ister hukukçu. İster memur ol ister işçi. İster evli ol ister bekâr. İster genç ol ister yaşlı. İster kadın ol ister erkek. İster aç ol ister tok. İster zengin ol ister fakir. İster mutlu ol ister mutsuz. İster video paylaş ister fotoğraf yayımla. İster yazı yaz ister gazete oku. İster güçlünün yanında ol ister zayıfı destekle. İster cömert ol ister cimri. İster namuslu ol ister namussuz...
Nerede ve nasıl yaşarsanız yaşayın, insan anlaşılmak ve beğenilmek istiyor. Yanında ve yakınında güveneceği insan istiyor. Herkes, herkesi anlayamıyor. Herkesin hayatında bilinmeyen, anlaşılmayan ve görünenden büsbütün başka hayatlar var. İnsanın içi dışı bir değil. Özü sözü bir değil. Herkes işine ve hesabına geldiği şekilde davranarak hayatta kalmaya çalışıyor. Bazen kendi hakkını savunurken başkasının hakkını yiyor insanoğlu. Sorsak herkes adaletli. Kendine göre adalet istiyor insanlar. Kendi lehine olmasını istiyor her şeyin. Yasaların kendisini kayırmasını istiyorlar. Tüm iyiliklerin kendisine yapılmasını isteyenler var. Her şeye hükmetmeye çalışanlar var. Gözümüzün içine baka baka yalan söyleyenler var. Kandıranlar ve oynayanlar var. Başkasının kötülüğünü isteyenler var. İşleri zorlaştıranlar var. Çevresinde olup bitenleri iyi algılayamayanlar var. Ustalıkla gizlenenler var. Herkes hayat sahnesinde birer oyuncu sanki. Herkes, başkaları hakkında bazı yargılara sahip. Kimi sözleriyle yargılıyor, kimi bakışlarıyla. Kimi de davranışlarıyla yargılıyor. Aynanın karşısına geçip de kendini yargılayan var mı?
Bu sözler dökülmüştü Esad'ın dudaklarından farkında olmadan. Odasında uzandığı yataktan köşedeki dolaba bakarken. Aklı çok karışıktı o an. Günlerdir aynı şeyi düşünmekten kurtulamıyordu. Hatalıydı farkındaydı ama kabul edemiyordu, kıramıyordu gururunu. Nasıl kabul etsindi. İnsanoğlu hep kaçmıştı hatasını kabul etmekten. Doğanın yıkılmaz bir kuralıydı bu sanki. Bunca insan yıkamazken bu zayıf karakteriyle nasıl yıkabilirdi bu kuralı. Nasıl kabul edebilirdi hatalı olduğunu. Oysaki unuttuğu hatta hiç farkına varmadığı şey kabullenmek ve hatasını kabul ederek özür dileme büyüklüğünü gösterebilmekti.
ASA
Reklam
Reklam