Kalbim bir organ değil, sadece sisteme sabit ısı pompalayan mekanik bir ısıtıcıydı. Kıpırtısız durdum. Dışarıda dünya yaşlanıyor, insanlar ölüyor, reçeller şekerleniyor, her şey ufalanıyordu; ama ben fabrikanın devasa, karanlık soğuk hava deposunda, yüksek raflardan birine yerleştirilmeye hazır barkodlu bir pakettim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"...Olmadığın birine dönüşürsün de gerçeğini unutursun. Kendi kendine sorarsın; ben, bu ben miyim yoksa önceki ben mi, diye. Cevabını da bulamazsın.Yaşadıklarını unutman oldukça zordur çünkü hep aynı meralarda dolaşırsın. Tüm anılar doluşuverir zihninin içine."
Sayfa 36 - Bir Gün, Balıkçı ve Yıldızlar/Enes Turan
Bilir misin balıkçı kocamandır bu denizler fakat sevdiğin birini kaybettiğinde, tüm denizi kaybetmiş gibi olursun. Benliğini kaybedersin de neye uğradığını anlayamazsın.
Sayfa 36 - Bir Gün, Balıkçı ve Yıldızlar/Enes Turan
Ve bazı adamlar için en büyük felaket yanmak değil, uyanmaktı. Aslında bu ev; bakışlardan, suskunluklardan, tehditlerden ve koşullu sevgiden örülmüş, her gün azar azar yükselmiş bir yapıydı.
Sayfa 35 - Sıradan Bir Ev, Tuğba Sarıünal
Zamanla şunu öğrendi: Bir şeyleri yakmak, bir şeyleri tutmaktan daha kolaydı. Yakınca suç alevlerin olurdu. Tutunca suç kendinin.
Sayfa 35 - Sıradan Bir Ev, Tuğba Sarıünal