Fatma boz
@intheskyfbz
Mai (mavi), hayal ve ümitleri “ siyah” ise, hayal kırıklıkları acı gerçekler ile hayatın maddi tarafını temsil eder. Bu hayaller ve hayal kırıklıkları da Ahmet Cemil’e aittir.
Bu kitaba güncel bir isim vermek gerekse muhtemelen 'Hayaller,Hayatlar' olurdu. Yazar 'mai bir gece ile siyah bir gece arasında geçen şu nasipsiz, bahtsız ömür' cümlesinde veriyor aslında kitabın özetini. Okurken Ahmet Cemil'in derdiyle üzülmeyen, İkbal ile dost hissetmeyen, Ahmet'in eserine duyduğu bağlılığı ve muhabbeti anlamayan yoktur sanırım.Hayali dünyamızda kurduğumuz şeyleri gerçek hayata, uygulamaya geçirirken tam da 'o işler öyle olmuyor' cümlesini kurarız genelde. Kitaba yakın hissettiren de hepimizdeki o gerçekleşmesi umudunu taşıdığımız hayal dünyamız. İçimizdeki umutları ana karakterde gerçekleştirme arzusu.
Karşılaştırmalar da çok yerinde. Hüseyin Nazmi ve Ahmet Cemil gibi zorluk çekmeyen ve sürekli mücadele halinde olan iki zıt karakter. Ben yazarın betimlemelerine de hayran kaldım. Hiçbir filmde karşılığı olamayacak sahneleri kelimelerin gücünü kullanarak harika bir şekilde ifade etmiş.
Zweig'ın tüm izleklerini bulmak mümkün: dünün dünyasından bugünün dünyasına geçiş, marazi tutkular, sapkın zekâlar, felaketlerini yaşamları boyunca taşıyan bireyler, fazişm ve kaba şiddet karşısında Avrupa'nın ve dünyanın kaderi… her şeyin fazlası zarar. Bir şeyi çok sevip benimsemek de sizi yorup tüketebilir. Sizi kurtardığını düşünüp sıkı sıkıya sarıldığınız şeyler aslında sizi en tepeye çıkardıktan sonra olağanca hızıyla en dibe kadar tekrar batırabilir de. Üstelik kitabı okurken satrancın diğer oyunlardan farklı olduğunu, sadece bir oyun olmakla kalmayıp bir düşünce biçimi olduğunu da güzel biçimde özetlemiş.
Puan vermedi·484 syf.··
Beğendi
·2020 16. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 12 Nisan 2020 16:48
okurken derinden etkileyen ve hatta sarsan, iç içe geçmiş insan hikayelerini, savaşın acımasızlığını, adaletin gerekliliğini, dil, din, ırk, cinsiyet ayırmadan, politik bir taraf tutmadan, insanca sorguluyor ve adaletsizliğin karşısında ne kadar aciz olduğumuzu hepimizin yüzüne çarpıyor!
milyonlarca yıl yaşanmış acıyı, insanlığınızı sorguluyor, olanların gerçekliğinden utanç duyuyorsunuz sonunda!
Yazar hikaye kitabından ziyade bir kılavuz ortaya çıkarmış. Kişisel menkıbe şeklinde çevrilen kavram uğruna kahramanın nelerden vazgeçtiğini, ne tür sıkıntılara göğüs gerdiğini her geçen sayfa daha bir iştahla okuyup, mutluluğun aslında çok yakınımızda olmasına rağmen, ciddi bedeller ödemeden erişemeyeceğimizi (acı gerçek, her yerde söylemezler) öğreniyoruz.
Açıkçası kitabı daha küçük yaşlarda okumadığım için pişman oldum. Okuduktan sonra ise hayatın anlamını sorgulamaktansa, girişimcilik ile örtüşen noktaları tespit etmek istedim. Çünkü, girişimciliği başlı başına bir “kişisel menkıbe” olarak görüyorum
Hazineleri, seller toprağın altından çıkartır, yine seller toprağa gömer.” dedi yaşlı adam. “Hazinen hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyorsan, sürünün onda birini bana vereceksin.
“Hazinenin onda biri yetmez miydi?”
Yaşlı adam hayal kırıklığına uğrar gibi oldu.
“Henüz sahip olmadığın bir şeyi vaat ederek gidecek olursan, onu ele geçirme arzunu yitirirsin.”
