"kaldırımda itişip kakışan yayaların arasında, evrenin ortasında yitmiş bir atomdan daha yalnızdım; onlar için yolu tıkayan bir bedendim ve çevremde yalnızca kör bir kalabalık algılıyordum."
"öyleyse yeryüzünde bir yer kaplıyordu, kendisinin seçmediği bir yer. kendisinden utanıyordu, ama fazla kaygılanmıyordu bundan: mutlaka her şey düzeltilebilirdi; bir yaşama biçimi bulunabilirdi mutlaka."