Furkan.
@invisiblereader
me just read books.
Kadıköy
15 Eylül
1321 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Birçok insana karşı yoğun bir ilgi duydum ama içlerini okur okunaz ilgim sönerdi. Bu yüzden çok düşman edindim. Yaratıcı bir insan, yaşamını çok az denetleyebilir. Özgür değildir. Şeytan'ı onun elini kolunu bağlar ve onu yönetir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Güzel bir eski öykü vardır. Bir gün bir öğrencisi hahama gitmiş ve, "Eskiden Tanrı'nın yüzünü gören insanlar varmış. Neden artık görmüyorlar?" diye sormuş. Haham da, "Çünkü bugün artık kimse o kadar eğilemiyor," diye yanıt vermiş. Irmaktan su çıkarabilmek için biraz eğilmek gerekir.
İnsan, emrinde olan sözcükleri akıtarak sevgiyi adlandırmaya çalışsa da, bu sonu olmayan bir kendini aldatmaca olarak kalır. Bir damla aklı varsa, bu işten vazgeçer ve bu bilinmeze, ondan da büyük bir bilinmez olan Ignotum per ignotius, yani "Tanrı" adını verir. Böylece boyun eğdiğini, kusursuz olmadığını ve bağımlı olduğunu itiraf eder ama yaptığı, aynı zamanda, gerçekle yanılgı arasında seçim yapmakta özgür olduğunun kanıtıdır.
Ruh, tek yönlü olmakla bölünür ve tanıma yetisini yitirir ve yalnızca, yansıtıcı olmadıkları için hiçbir şeyi yansıtmayan ruhsal durumlar birbirini izler olur. Başka bir durumdan haberi olmadığı ya da henüz farkına varamadığı için her bir durum kendisinin haklı olduğunu sanır.
Uzun vadede hiçbir bilinçli irade, yaşam içgüdülerinin yerini alamaz. İçgüdü, bir zorunluluk, bir emir ya da bir irade biçiminde içimizden gelen bir şeydir ve herkesin başına geldiği gibi, ona bireysel bir şeytan demekle, hiç olmazsa ruhun durumunu doğru ifade etmiş oluruz.