Çok zaman bizde bazı eksiklikler olduğunu seziyoruz.Bizde eksik olan şeylerin başka bir kimsede bulunduğunu sanıyoruz ve bizde ne varsa hepsini o kişiye veriyor üstelik ideal bir huzuru da ona bağışlıyoruz Kendimizin yarattığı bu mesut kişinin artık hiçbir eksiği yoktur.
Başlamakta olan bilginin ilk işareti ölmek arzusudur. Bu yaşam dayanılmaz görünür, bir başkası ise erişilmez. İnsan ölmek istediği için utanmaz artık; nefret ettiği eski hücresinden alınıp ilk işi nefret etmeyi öğreneceği yeni hücresine konulmak için yalvarıp yakarır. Bunda inanca dair bir kalıntı etkili olur, nakil sırasında efendi tesadüfen geçitten geçerken tutukluya bakıp şöyle diyecektir; "Onu bir daha hücreye kapatmayın. Bana geliyor."