Fareler ve İnsanlar, dostluk, sorumluluk ve yalnızlık üzerine sade ama etkili bir anlatı sunuyor. Kitap bana insanın yalnızlığını ve hayata tutunma çabasını çarpıcı bir şekilde hissettirdi. Büyük hayallerin ne kadar kırılgan olduğunu gösterirken, insanların birbirine duyduğu ihtiyacı da açıkça ortaya koyuyor.
Romanda George ve Lennie arasındaki ilişki, sıradan bir arkadaşlıktan çok daha fazlası. Bu bağ, sorumluluk ve fedakarlık temeline dayanıyor. George’un Lennie’ye duyduğu koruyucu bağlılık, dostluğun sadece bir mutluluk değil, aynı zamanda ağır bir yük olabileceğini de gösteriyor. Bu ilişki, roman boyunca yalnızlık temasının neden bu kadar güçlü hissedildiğini de açıklıyor.
George’un akılcı tavrına rağmen Lennie’yi bırakamaması, bana bu bağın sadece bir zorunluluktan ibaret olmadığını düşündürdü. Lennie’nin George’a olan saf ve koşulsuz bağlılığı ise bu ilişkiyi duygusal açıdan çok güçlü kılıyor. Onlar birlikteyken, hikayedeki yalnızlığın biraz olsun hafiflediğini hissettim.
Diğer karakterler aracılığıyla ise yalnızlığın farklı yüzleriyle karşılaşıyoruz. Candy, Crooks ve Curley’nin karısı bana hep aynı duyguyu hissettirdi: görülmeme ve anlaşılmama. Bu yüzden George ile Lennie’nin hayalini kurduğu o küçük dünya, benim için daha da kıymetli bir hâl aldı.
Bu yönleriyle Fareler ve İnsanlar bana insan ilişkilerini ve yalnızlığı düşündürdü, uzun süre etkisinde bıraktı. Henüz okumamış olanlara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar diliyorum
"Kimseye inanma. Kendine bile güvenme. Gerçeği arama. Gerçek seni bulacak."
- - -
Bu kitap Wulf Dorn ile tanıştığım kitap oldu. İyi ki de tanışmış bulundum. Gerek hayal gücüyle konuyu harmanlayış biçimi gerekse de kullandığı dil olarak yeteneğini göstermiş.
Kitabın konusu gayet sürükleyici ve yazarın dili çok akıcı. Yazar çok hızlı bir şekilde beni kitabın içerisine almayı başardı ve her geçen sayfada daha da meraklandırdı. Bana güzel bir gerilim ve heyecan yaşattı. Bu tempoyu kitabın başından sonuna kadar tutturdu. Olayları çözüyorum dediğim noktalarda tezlerimi defalarca çürüttü, beni defalarca yanılttı. Dorn bana güzel ters köşeler yaşattı.
Sadece içindeki belli noktalar duygusal olarak bana ağır geldi, beni zorladı. Onun dışında en sevdiğim gerilim kitapları arasına girmeyi hatta baş sıralarda yerini almayı başardı.
Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim ama duygusal bir dönemde değilken :)