ipek ⋆. ˚
@ipekfae
He is half of my soul, as the poets say. ⟡ ݁ .
29 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
mutlu yıllaaaaarrrrr 🎄 umarım bu sene daha çok daha daha çok daha daha daha çok kitap okuruz 💞
ipek ⋆. ˚
Ayyyy hedefimiz bu 🧘🏾♀️✨📚
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ana-babalar kendilerinin çocuklarına yansımalarını istiyorlar. Kendilerinden geçen bir baş hareketi, bir konuşma tarzı fark ettiklerinde rahatliyorlar. Eğer ortak noktalar yoksa, çocuk gerçekten yabancıysa, onu beslemek, giydirmek için ellerinden geleni yapıyorlar ama onu sevmiyorlar. Dönüştürücü bir sevgi duyamıyorlar.
...
Ana-babamın evini beni içeren bir kabuk olarak düşünürdüm. Ben fantastik bir yaratıkmışım, şimdilik burası benim için en uygun çevreymis, yeterince isı ve besinle dolduktan sonra kabuğu kırıp dışarı fırlayacakmisim. Geceleri yatağımda bütün evin benimle birlikte soluk alıp verdiğini hissederdim. Damdaki kiremitler,tuğlalar, doğramalar, su boruları, hepsi benim özel ritmime tabiydi. Hali döşeli bir yumurtanın içindeki canavardım.
ipek ⋆. ˚ isimli okura yanıt verildi
ipek ⋆. ˚
rebecca yaaa bence de o yüzden etkilemiştir çünkü aynı şeyleri hissediyoruz 🤍Ana-babalar kendilerinin çocuklarına yansımalarını istiyorlar. Kendilerinden geçen bir baş hareketi, bir konuşma tarzı fark ettiklerinde rahatliyorlar. Eğer ortak noktalar yoksa, çocuk gerçekten yabancıysa, onu beslemek, giydirmek için ellerinden geleni yapıyorlar ama onu sevmiyorlar. Dönüştürücü bir sevgi duyamıyorlar.
...
Ana-babamın evini beni içeren bir kabuk olarak düşünürdüm. Ben fantastik bir yaratıkmışım, şimdilik burası benim için en uygun çevreymis, yeterince isı ve besinle dolduktan sonra kabuğu kırıp dışarı fırlayacakmisim. Geceleri yatağımda bütün evin benimle birlikte soluk alıp verdiğini hissederdim. Damdaki kiremitler,tuğlalar, doğramalar, su boruları, hepsi benim özel ritmime tabiydi. Hali döşeli bir yumurtanın içindeki canavardım.
ipek ⋆. ˚
Bazen içimden geçiyor: Annem beni çok seviyor, bunu biliyorum. Ama sonra aklıma bir soru geliyor ve hiç gitmiyor ya ben kuzu olmasaydım? Ya inatçı, asi, onun istediği gibi olmayan biri olsaydım? O zaman da aynı sevgiyi hisseder miydim?
Ben çoğu zaman uyumluydum, sessizdim, yumuşaktım. Belki de bu yüzden annemin gözünde “sevilesi” oldum. Ama işte, aklımın bir köşesi hep fısıldıyor “Ya bu sevgi benim gerçek halime değil de sadece onun işine gelen halimeyse?”
Ben annemi çok seviyorum. Onun yanında büyüdüm, onun sevgisiyle beslendim. Ama kendi içimde bir şüphe, küçük bir çatlak var. O sevginin ağırlığı koşulsuz mu, yoksa ben uyumlu olduğum sürece mi geçerli?