“Beni düzeltmekten vazgeç Willem" diye tıslıyor "Neyinim ben senin? Neden benimle birliktesin ki zaten? Ben senin tanrının cezası hayır işin değilim! Sensiz de pek güzel yaşayıp gidiyordum ben.”
“Öyle mi?”
“… Gözlerini açtığında ise Willem yanında, gülümseyerek adını söylüyor, sol koluna fazla kuvvet vermemeye dikkat ederek sarılıyor ona ve o bir an için her şey mümkünmüş gibi geliyor, aynı zamanda tarife gelmez derecede zor.
Bu olmadan nasıl yaşarım? diye soruyor kendisine. Sonra da: Ne yapacağım ben?
Uzun uzun soluk veriyor. Defalarca "Willem" diyor, ağzını onun adıyla dolduruyor. “Willem, Willem... Seni nasıl özledim bilemezsin."