ipekgibi

Göğsünde takatsiz kalan kalbiyle: - Rabbim , dedi Adem. Senden af dilemeye bildiğim kelimeler yetmiyor, bana yenilerini ver. ..
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Yâr dediğin ? Allah’ın emri Peygamberin kavli ile girebilmeli yüreğine. Sana Allah adıyla gelebilmeli..Ve İlk suali işin değil, Namazın olmalı..." #Alıntı
"Eğer biz bu Kur’an’ı bir dağa indirseydik,  muhakkak ki onu, Allah  korkusundan baş eğerek, parça parça  olmuş görürdün. Bu misalleri insanlara  düşünsünler diye veriyoruz. " (HAŞR, 21.Ayet)
Din
Oluruna bırakmayı öğrenmek
Her şey anlamsız hale geldiği anda, insan kendini uzay boşluğunda gibi hissediyor. Ne yapsa bilemiyor, ne tepki vermeli?Bağırmalı mı? Bağırıp tüm içindeki kızgınlıkları kusmalı mı? Susmalı mı? Anlatılacak hayal kırıklıkları milyonlarca kelime edebilecekken kimsenin anlamayacağını bilerek dudaklarını acı acı kapalı mı tutmalı? Yoksa ağlamalı mı? Tüm pişmanlıklarını gözpınarlarına yükleyip, gözyaşları tükenene kadar ağlamalı mı? Kırıp dökmeli mi? Eline geçen her şeyi mesela fırlatmalı mı duvarlara, kalpleri de kırmalı mı öfkesini kusmak için? Ne yapmalı? Hissizleşiyor insan. Kendini saatlerce bir duvara bakarken yakalıyor. Ne düşündüğünü bilmeden yıpranmışlığın getirdiği o berbat hisle başbaşa buluyor kendini. İçinde bi el aydınlığa inat yaka paça çekiyor sanki zifiri karanlığa. Karşı koymak istiyor koymasına da ; dermanı yok.. Tam onda öğreniyor işte insan oluruna bırakmayı. /SB