Yani tüm kitap boyunca heyecanlı ama sakin kalıp, şu son sayfadaki yazarın teşekkürler kısmında hüngür hüngür ağlamazsın be kardeşim! Şu son sayfalar beni kalbimden vuruyor, sevmiyorum sonları. Bitmesin güzel hikayeler..
Kitabı çoook önce aldım ama bir türlü okuyamadım. Geçen dedim ki 'Mia tarzı, travmatik, romantik, beni yerden yere vuracak bir aşk okumak istiyorum!' Sonra kitaplığıma baktım ve bunu gördüm. Dedim 'Evet! Gel bakalım..' Şöyle ki; KİTAP İNANILMAZ MUHTEŞEMLİKTE AKICI!! Böyle bir akıcılık yoook. Yani okuyan beni bir tek anlar. Resmen su, yağ yanii. Yavaşlık, durgunluk diye bir şey söz konusu değil kitapta. Sonra sayfa 200'e kadar ilerledim ve dedim ki 'hmm.. yani güzel tabi ama benim için şu an 7-8 gibi' Neden bilmiyorum bir şey beni aşırı yükseltmedi. Sonra canım adam Jackson'u okudukça eridim eridim eridim. ALLAH'ım o kitap sahneleri, birbirlerine bıraktıkları notlar.. Kalbimi gören oldu muuu?? Sayfaların arasında kaybettim de. Grace ve Jackson için o kadar çok mutluyum kii vallahi yani kurgu vs geçiyorum. Birbirlerini bulan ruhlar için çok mutluyum. Grace de çok güzeldi, Jackson da. Aaaa bir de kitaptaki rezillikler var. Okurken habire şöyleydim 'AAAAA OLAAAAYA GEL! E YUH ARTIK! OHA! NEEEĞĞĞĞ!!!' Yeminle arkadaşlar Allah bizi bu kasabaya ya da bunun gibilere düşürmesin. Yani o komşular neydi öyle yaa. Bende orada yaşasam, bende net Jackson gibi delirir ya da saldırganlaşırdım. Koca kasabada bir avuç insan iyi gerisi çöp. Hepsinin ağzı habire oynuyor. Iyyyg sinirim geldi. Güzel düşünüyorum, neyse. Bak şimdi de aklıma o Anne geldi. Ayyy diye çığlık atasım var. Grace'im sen o anayla bu zamana sağlıkla, iyi kalbinle geldin yaa sana büyük boy bir helal olsun. Kadın beni çıldırttı yaa ÇILDIRTTI! Grace de yavrum suskun, sessiz.. Dedim 'Bir saniye geleyim oraya