Baharın ilk günleriydi. İçimdeki ölen umut, ılık bir rüzgarın tenime değmesiyle tekrar can buldu. Kalbim sanki tekrar atmaya başlamıştı. Mutsuz olduğum işimden istifa edip güzel bir havada kahve içiyordum. Sanırım ağaçlardan tek farkımız, yer değiştirmeyi bilmemiz diye düşündüm.