emine
@iptila
En ilkel tabiatımızdan ve yaşamış olduğumuz en uzak çağlardan bu yana yalan söylemeye alışmışız veya daha kibar ve daha riyakâr, kısacası daha zarif bir biçimde ifade edecek olursak zannettiğimizden çok daha fazla sanatçı ruhluyuz.
En çok sevilenler bile olsa, hiç kimseye bağlı olmamak gerekir, sonuçta her insan bir hapishane ve aynı zamanda da bir oyuktur.
Bağımsız olmak çok az kişinin işidir -Güçlüye ait bir imtiyazdır bu ve böyle bir mecburiyeti yokken bu işe kalkışan kişi, yüzde yüz haklı bile olsa muhtemelen sadece güçlü olduğunu kanıtlamakla kalmayacak aynı zamanda ölçüsüz bir cesarete sahip olduğunu da ortaya koyacaktır.
“kim Tanrı’nın yarattıklarıyla baş edebilir ki, hiçbirimiz edemedik, en masumlarımız bile rüyalarında günaha bulaştı, emre uyamadık ama şehvete karşı dikkatli olmayı, şehvetle boğuşmayı, onu bastırmak için uğraşmayı, ondan kaçmaya çalışmayı öğrendik, yenilsek de zayıf bir kalkanımız, ince bir zırhımız oldu.”
