İrem Günay
@irem_gunay
Açgözlüyü elini pençe gibi kullanışından, har vurup harman savuranı her şeye boş veren elinden, tedbiri elden bırakmayan sakini, şüpheciyi titreyen eklemlerinden tanırsın; parayı ister buruştursun, ister sinirli sinirli parçalara ayırsın, isterse de devir sırasında tükenmiş halde yorgun avcuyla masaya koysun, yüz farklı karakter, parayı tutarkenki hâlinden kendini şimşek gibi belli eder.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Herkesçe normal karşılanan bir olaya, “kadın yaşamının bazı anlarında kendi iradesi ve deneyimi dışında gizemli güçlerin etkisinde kalır” şeklinde olumsuz yaklaşmak, aslında yalnızca kendi içgüdülerimize ve doğamızın karanlık yönlerine karşı duyulan korkuyu ifade eder; bu durum, “kolayca baştan çıkarılanlara” kıyasla kendini daha güçlü, daha akıllı ve daha temiz hissetmek isteyen bazı insanlara haz veriyor olmalıdır. Diğer yandan ben, bir kadının özgürce ve tutkuyla içgüdülerinin peşine takılmasını, genellikle alışılageldiği üzere kocasının kollarında onu kapalı gözlerle aldatmasından daha dürüst bulurum.
…hatta yıllar yılı hayal kırıklığına yol açmış can sıkıcı bir evlilik yüzünden, bir kadının her türlü maceraya atılmaya içsel olarak hazır hâle gelebileceğinden de söz ettim.
aşırıya kaçtığı anlarda insanın şiddetle gerilen doğası, öyle trajik bir ifadeye bürünür ki bunu genellikle ne bir resim ne de bir söz, yıldırım düşmesine benzer bir güçle aktarabilir.