İrem kütük

Reklam
Hz. Hatice vefat ettiğinde çöken hüzün
İkimiz de öksüz. Babama bakıyorum, annemin yokluğu üstünde. "Bana sevgisi verildi," dediği kadının hasreti Babamı yakıyor. Sanki Babam yaşlandı. Üzüntü gençliğine el atıyor. Evimiz bomboş. Anne gidince ev bir garip oluyor. Mekke soğuk, Mekke çok yaban... Annesizlik üşütüyor. Ağlıyorum. Gözlerimden çok içim ağlıyor. Omzumda annelik yükü var artık. Annesiz evimizde Babamla oturuyorum. Yalnızlık vurmuş odada annesizliğin sessizliği. Anne dil ile kelammış meğer.
Sayfa 93·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Babam, "Allah'ım, sevgini, Seni seven kimsenin sevgisini ve sevgine ulaştıracak amelleri istiyorum," diye dua ederdi.
Sayfa 87·Kitabı okudu
Alıntı
Evi en çok kadınlar özler belli ki. Ne kadar özlemişim. Bir çatının altında olmak,duvarların seni örtmesi, akşam olunca kapanacak, sabah olunca açılacak bir kapının olması ne kadar güzelmiş. Ev, anne karnıymış meğer, mahrem. Evsizliğin ne demek olduğunu üç yıl boyunca taşın, kayanın arasında yaşa-yarak öğrendik. Mahşeri yaşadık bir anlamda. Annemin serveti tükendi. Elde avuçta ne varsa dağıtti, elinde bir şeycik kalmadı. Haftalarca yemek yemediğimiz oluyordu Halimizden şikayetçi değildik. En çok açlıkla sınanıyorduk. Mide dünya lezzeti, dünya bağı idi. Rabbimiz bizimle o güçlü bağı kesti. Mide dünyaya küstürülünce insan dünyayı çabuk terk ederdi.
Sayfa 86·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı