Kendine verdiği sözlerden caydığı için hiçbir suçluluk duymuyordu. Böyle sözler sadece sıradanlığı kabul eden martılar içindir. Öğreniminde yetkinliğin eşiğine ulaşan biri için bu tür sözler yoktur.
Babam haklıymış, bu saçmalıkları unutmalıyım. Eve, sürüme dönmeliyim ve kendimle yetinmeliyim. Zavallı, sınırlı bir martı olarak kabullenmeliyim kendimi.
Vesovşçikov sordu: "Peki ne zaman savaşacağız?"
Gülümsedi Ukraynalı. "O zamana kadar çok dayak yiyeceğiz, bunu biliyorum," dedi. "Ne zaman savaşacağımızı ise bilmiyorum. Ama sana şunu söyleyeyim, önce kafalarımızı silahlandırmalıyız, sonra ellerimizi, ben öyle düşünüyorum."
Sayfa 134 - Can Sanat Yayınları, 10. Baskı·Kitabı okuyor