Dikenleri elime batsa da senin için en özel gülleri koparmalıyım sevgilim. Kır bahçelerindeki en güzel papatyalardan sana taçlar yapmalıyım... Ama hayır sevgilim, onlara zarar vermemeliyim. Zaten senin güle veyahut papatya ihtiyacın yok ki... Sen güllerin en özelisin. Gülüşün ise papatyaların en güzeli..." 🤍
Ancak büyüdükçe anladım ki, bize zarar verenler ölü ruhlar değil, dirilerdi. Şimdi anlıyordum; gerçekten de mezarlıklar, sevdiklerini kaybedenlere korkunç gelmiyordu.