İrem Çakmak
@iremcakmak
43 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
CHARLİEEdebiyat
Charlie, zihinsel olarak engelli yani IQ’su normal bir insanda olması gerekenden çok daha düşük ve 31-32 yaşlarında genç bir adam.
Charlie en azından kitabın ilk başlarında bunu hatırlamasa ya da beyni aslında gördüğü ve yaşadığı anıları birbirine bağlayamasa dahi sonradan anıları bağdaştırdığı kısmıyla anne ve babasının bile kendi çocuklarına mesafe oluşturmasıyla başlayan bir hayat öyküsü var.
Anne ve babası aslında Charlie’nin normal bir çocuk olduğunu ya da büyüyünce normal bir çocuk olacağı noktasında ısrar edip hastalığını çok da fazla kabul etmek istememesi onun hayatındaki ilk bariyer denilebilir. Kız kardeşi Norma doğduğu zaman, kardeşine zarar verebileceği düşüncesiyle, oturdukları yere oldukça uzak bir bakımevine gönderilmek istenmesi ise hayatının daha en başında bir başka bariyer olarak karşımıza çıkıyor.
Herman amcası buna izin vermese bile amcayı kaybettikten sonra Charlie tek başına yaşamaya ve aslında kendi kendini idare etmek durumunda kalıyor. Fırında çalışarak ve özel çocukların gittiği bir gündüz okulu ile hayatına devam ediyor.
Algernon isimli bir deney faresinin üstünde denenen bir dizi deney sonucunda algernon’un zeka seviyesinin artmaya başladığı ve onun önüne konulan engelleri zekasıyla aşmaya başlandığı gözlemlenince daha önceden herhangi bir insanda denenmemiş olmasına rağmen Charlie’nin kız kardeşi ve özel eğitim gördüğü okuldaki öğretmeninden izin alınarak Algernon üzerinde denenen deneyin bir insan üzerinde yani Charlie’nin üzerinde denenmesine ve Charlie’nin zamanla yazdığı ilerleme raporlarından bir dahiye dönüştüğünü okuyoruz.
İlk başladığımda çok etkilenmedim açık konuşmak gerekirse. Sonrasında Charlie’nin yazdığı ilerleme raporlarındaki yazılarının birer birer düzelmesi, noktalama işaretlerini öğrenmeye başlaması, en basit
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kadın Kahramanın YolculuğuEdebiyat
Kadın ve erkek ilişkileri, kadın ve erkeğin hem toplumumuzda hem de günümüzdeki fiziki ve sosyolojik yeri çok geniş ve konuşularak bitirilemeyecek kadar derin bir konu. Kaldı ki bu zamana kadar konuşulsa bile üstünde yüzlerce araştırma yapılmış olsa bile hala tam anlamıyla da açığa kavuşmuş ya da olması gerektiği haliyle kabullenilmiş bir konu değil ne yazık ki.
Kadını, kadının değerini, kadının yerini, kadının kimlik çatışmasını, eril ile dişilin karşı karşıya gelmesini, kadının kendi değerini, kadının var olan doğasından sıyrılıp nasıl davrandığı hakkında ilk defa ya da yeni yeni okuma yapmaya başlayan kişiler için ben uygun bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Son 50-60 sayfa biraz fazla mitolojik öğe barındırıyordu bundan ben kendi adıma memnun değilim fakat genel hatlarıyla okuması kolay ve keyifliydi.
Çoğumuzun içinde bir şeyler bulabileceği bir kitaptı.
Nuran*Edebiyat
Kitabı ilerletirken tam da Türk filmi tadında dedim açıkçası. Okuyup bitirdikten sonra araştırdığımda gerçekten Nuran karakterini Hülya Koçyiğit’in canlandırdığı bir filminin olduğunu keşfetmek beni açıkçası gülümsetti çünkü bu eserden ne olur ne olur diye düşündüğümde benim aklıma ilk gelen kesinlikle hepimizin bildiğini türden bir Türk filmi oluyor.
Kitap aslında sonunu bildiğimiz bir şekilde başlıyor. Konsomatrislik yapan bir adet Leyla, gazetelerin yazdığı şekli ile gece dostunu vuran bir adet Nuran, Leyla’nın yanında Vedat, kara kuru diye tabir edilen damat Cevdet ve yakışıklı mı yakışıklı Fikret.
Kitap ilerledikçe ise Nuran ve Nuran’ın yaşadıkları ve kitabın aslında en başında tanıştığımız kişilerin Nuran’ın hayatına nasıl girdiklerini okumak oldukça keyifliydi.
Kitabı benim için tanımla deseydiniz eğer kızartma ve biber dolması kokusuyla dolan mahalleler, mahallelerdeki o evler, her gün dolup taşan evlerin içerisinde yaşananların filtresiz bir şekilde çocukların ağzında dışarıya taşması ve birinin ötekine yaptığı zorbalıklar olarak tanımlayabilirdim sanıyorum.
Ayrıca tamamen bağımsız olarak dikkatimi çeken bir diğer şey ise güzellik algımızın yıllar geçtikçe ne kadar da değişmesi oldu. Kitapta Nuran’ın çok güzel olduğu, boylu poslu olduğu, gözlerinin çok güzel olduğu anlatılıyordu ve herkes tarafından bu güzellik benimseniyor ve tasdikleniyordu. Kitap, Nuran’ın güzelliğinden, gözlerinden bahsettikçe benim aklımdan hep uzun boylu, incecik, bakımlı belki renkli gözlü bir kadın geçti. Aslında Nuran beyaz tenli, kara kaşlı kara gözlü ve etine oldukça dolgun, beyaz bacaklı bir kadındı
Orhan Kemal bizden bir yazar ben herkesin okuması gerektiğine inanıyorum,
Keyifli okumalar,
Sami Baran-Filiz-Clara*Edebiyat
Herkese selam,
Zülfü Livaneli benim için ne yazsa okurum dediğim nadide yazarlardan birisi ve ne mutlu ki hala hayatta ve hala üretir pozisyonda.
Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm kitabına başlarken ne beklediğimi çok biliyor muydum ? sanıyorum hayır , müthiş bir beklentim var mıydı? sanıyorum hayır, tamamen Livaneli yazdıysa ben de okurum düşüncesiyle elime aldım. Daha doğrusu bildiğim bir kaleme sığındım diyelim.
3 Ocak günü nişanlısı Filiz ile arabada ileride oturacakları evlerine eşya bakmaya giderken saniyelik bir kurşun ile hayatları ters yüz olan Sami Baran, kitapta isimleri geçen tıpkı diğerleri gibi politik sebeplerle Stockholm’a sığınan bir mülteci.
O kurşun sonrasında yaşananlar, yaşananları yaşatanlar ve İsveç’in soğuk hastane duvarları arasında karşılaşmalar.
Livaneli’nin Stockholm’da yaşadığı dönemlerden esinlenerek yazdığını düşünüyorum. Fakat iyi bir eser ortaya çıkabilmesi için kendi hikayesi ile Sami Baran’ın hikayesini oldukça farklı tutmaya çalıştığı, hikayenin içine girmediği, öyle ki iki farklı ses ile yazdığı görülüyor. Bu iki ses ile yazılması benim oldukça hoşuma gitti. Doğruyu söylemek gerekirse Sami Baran’ın kendini anlattığı kısımları daha çok sevdim yani kitap benim için o bölümlerden oluşuyor diyebilirim.
Kitabı okumaya devam ederken; anadil baskısını, yalnızlıktan ve kendini çok fazla dinlemekten ortaya çıkan mülteci hastalığını, yaşanan işkenceleri, Stockholm’da yaşanan o gri ve basık havayı, halüsinasyonları, oluşturduğu iki adet finali, havada asılı kalan tek bir gözü, incelen ve çıtırdayan buz tabakasını ve otoyoldaki geyiği ve daha nicesini çok sevdim.
KinoEdebiyat
Kino, bir zamanlar İspanya Kralı’na oldukça zenginlik getiren bir koyda yaşayan kızılderili fakir bir inci avcısıdır. Eşi Juana ve çocuğu Coyotito ile birlikte sazdan yapılan bir evde oturmakta ve ‘biri’ olmaktan oldukça uzaktır.
Bir gün, evin içerisinde dolaşan zehirli bir akrebin Coyotito’yu sokması sonucunda ortaya çıkan çocuğunu kurtarma içgüdüsü ile denize açılıp, denizin içinde kocaman bir istiridye ve istiridyenin içinde o devasa inciyi bulmaktadır.
Bazı eserler zamansız, daha doğrusu bazı konular zamansız ve evrensel. O konulardan biri ise insan olabilmek, insanca yaşayabilmek hatta biri olabilmek, bir şey olabilmek, beden olarak var olup beden olarak bir şey ifade edebilmek.
Kino’nun hikayesini okurken onu hissettim. Eğer kino o inciyi bulamasaydı, ‘biri’ olamayacaktı.
İnci iyilik getirdi ya da kötülük getirdi orası bilinemez fakat inci sayesinde Kino fark edildi.
Bunu okumak ise keyifliydi,
100 temel eserden biri olması sebebiyle mutlaka önerimdir,
İyi okumalar.