kitapatik
@iremersy
103 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Birbirinden güzel 12 hikaye yazmış Şermin Yaşar. Hepsi o kadar samimi bir dille yazılmış ki yeri geliyor hüzünlendiriyor yeri geliyor gülümsetiyor. Hikayelerin sohbet havasındaki anlatımı ve günlük hayatta çokça karşımıza çıkabilecek insanlarla ilgili olması kitaba daha da bağlanmanıza sebep olabilir. Hatta belki de bir hikayede kendinizle karşılaşırsınız, kim bilir... Tekrar okumak isteyeceğim kitaplarımın arasına ekliyor ve keyifli okumalar diliyorum..
Reklam
“Üniversite yurdunun tuvaletinde, aynı anda hem bir hayat hem de bir ölüm doğurmuştum. İlk defa kendimi nesillerin içinden geçtiği bir kadınlar zinciri parçası hissettim. “
1960lı yıllarda Fransa’da kürtaj kelimesinin telafuzu bile yasakken, 23 yaşındaki bir üniversite öğrencisi hamile kalır. Hem toplum tarafından kabul görmeyeceğini hem de ailesinin bu durumdan etkileneceğini düşündüğü için bunu gizleyerek çözüm yolu arar. Kendi bedeni için vermesi gereken bu kararın zorluğu, okurken son derece rahatsız edici olsa da, çaresizliğini ve korkularını bu kadar cesurca bir şekilde anlatmış olması çok etkileyiciydi.
Kitap 3 hikayeden oluşuyor ve Tolstoy’un kendi hayatından izler taşıyor. Genel olarak insanlığın eksikliklerinden bahsetmiş hikayelerinde. İsmini aldığı “Tipi” hikayesindense diğer iki hikayeyi daha çok sevdim. Keyifli okumalar dilerim
Catherine Morland , gösterişsiz bir hayatı olmasına rağmen çok büyük hayalleri olan 17 yaşında genç bir kızdır. Aile dostlarının daveti üzerine Bath ilçesine gider. Burada kendini bambaşka bir ortamda ve bambaşka insanların arasında bulur. Kısa sürede ortama uyum sağlamasının en büyük sebebi ise onu çok etkileyen Henry Tilney’dir. Catherine’in fazla iyi niyetli olması onu zor durumda bırakacak olaylar yaşamasına sebep olur.
Northanger Manastırı Victoria Dönemi’ni anlattığı için diğer kitaplarında olduğu gibi yine İngiliz sınıf ayrımı çok iyi anlatılmış.
Hangi kitap karakteri olmak isterdin diye sorsalar Jane Austen’ın yarattığı karakterlerin hepsi derdim heralde. Kendimi o hikayeye o kadar ait hissediyorum ki kitap hiç bitmesin istiyorum. O yüzden bu kitabını da yine çok sevdim. Kitaplarını okuduktan sonra da çekilen filmlerini izlemeyi ihmal etmiyorum. Hiç Jane Austen okumamış olanlar bu kitapla başlayabilirler. Hem diğer kitaplarına göre daha kısa hem de daha az dokunaklı.
Puan vermedi
Ah Leyla Teyzecim... Ama sen sevmezsin sana Teyze denmesini o yüzden Leyla diyerek devam edeceğim. Çocukluğundan beri oturduğu güzel yalıdan yaka paça çıkardılar Leyla’yı. Halbuki o yalıda bile değil, yalının bahçesindeki müştemilatta yıllardır tek başına yaşıyordu. Yalının eski sahipleri onun orada yaşamasına hiç ses çıkarmıyordu. Fakat bu sefer gelenler Leyla’yı orada asla istemiyordu. Leyla’nın evden atılması onun hayatının başka insanlarla kesişmesine sebep oldu. Roxy ve Yusuf... Hepsi birbirlerinin hayatına öyle güzel dokundu ki. Leyla’nın yalnızlığı, Roxy’nin sevgisizliği, Yusuf’un iyi niyeti.. Hepsi aslında yaralarını kapadılar beraber. Son dokunuşu ise yalının eyeni sahibinin babası olan Ali Yekta Bey yaptı.
Osmanlı ve Cumhuriyet Dönemi’ndekilerin ve Anadolu’dan göç edenlerin yaşadıkları olayların yıllar sonra onları nasıl etkilediğini okuyoruz bu kitapta.
Beni en çok etkileyen kısım, kitabın sonundaki mektuptu. Hüzünlü bir kitap olmasına rağmen oldukça şaşırtıcı bulduğum ve eğlendiğim kısımlar da oldu. Umarım okuyanlar da en az benim kadar sever. Keyifli okumalar dilerim..
Reklam