İrem
@iremfromasgard
71 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Spoiler içerir
Yakup Kadri'nin okuduğum ilk kitabı. O kadar beğendim öylesine etkilendim ki bu geç kalışa epey üzüldüm. Uzun zamandır bu kadar lezzetli bir okuma yapmamıştım.
Kaç defa Münire için heyecanlandım ve kaç defa ağladım bilmiyorum. Hatta kitap gerçekten bu kadar iyi mi yoksa ben duygularımdan ötürü mü bu kadar etkilendim onu da bilmiyorum.
Münire'nin her şeye rağmen ailesine karşı çıkamayışı, kendisi çok üzülse de kimseyi üzmeyişi; bence ruhunda uysallık olan herkes kendinden birkaç parçayı onda görebilir.
Münire ve Cemil'in aşkından ne kadar etkilendiysem son kısımlarda Münire'deki hayal kırıklığını da bir o kadar hissettim. Hayat zorluklarının, mecburiyetlerin Cemil'de yarattığı değişim; kabullenişle birlikte eski Cemil'in yok oluşu içime oturdu. Tıpkı Münire gibi ben de keşke Cemil'in bu hallerini okumasaydım diye düşündüm.
Son olarak madem kitabımızın adı Hep O Şarkı, ben de kitabı okurken hep dinlediğim şeyi paylaşayım. Birçok bölümde Farid Farjad'ın güzel kemanıyla Sarı Gelin dinledim. Bence Münire'nin hüznüne çok yakıştı.
Duygu yoğunluğuyla kalbimi yoran bir kitap oldu. Böyle klasik hikayeleri de çok severim zaten. Bence okunmalı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Her şeyde tereddüt ediyorum."Edebiyat
Peyami Safa diğer eserlerinde de olduğu gibi günlük hayattaki basit düşüncelerimizden zihnimizdeki en karışık problemlere kadar birçok düşünceyi sanki bizimle birlikte düşünmüş gibi anlatıyor. "Bunu düşünmüştüm." , "Şunu hissetmiştim." cümlelerini sık sık tekrar ettiriyor. Düşüncelerimizde yalnız olmadığımızı kendimize kanıtlamak için sorduğumuz sorulara, tereddüt ettiğimiz ve başkaları da bu kadar uzun kafa yoruyor mu diye merak ettiğimiz onlarca duruma Peyami Safa yanıt veriyor ve en azından benim içimi rahatlatıyor.
Adlandırmadığımız, yaşadığımız ama üstüne düşünmediğimiz tereddütler bir bir yüzümüze çarpıyor. Nerdeyse her analizinde kendimi bulduğum, okumayı bırakıp tek bir cümlesi için dakikalarca düşündüğüm, yer yer melankolisinde kaybolduğum ama bundan da mutluluk duyduğum bir eserdi.
Kitabı Mualla Hanım, Mualla Hanım'ın okuduğu kitap ve Vildan olarak incelemek istedim. Yazarın kitabın içinde bölüm bölüm başka bir kitap okutması kesinlikle sıkmadı, aksine normal akışa geçtiği bazı anlarda aklım diğer hikayede kaldı. Mualla Hanım kısmı da hayli ilgimi çekti. Bu eserde Peyami Safa'nın hayatından ciddi izler olması ve Mualla Hanım'ın yazarla tanışması ayrı bir keyif kattı. Vildan kısmına geçtiğimizde başlarda sıkıldım ve kısa sürmesini istedim ancak sürmeyeceğini de Peyami Safa'yı seven bir okur olarak biliyordum. Zaten kısa bir süre içinde Vildan'ın hisleri, muharrinin düşünceleri derken yazarımızın psikolojik analizlerine, davranışlarımızla ilgili nokta atışlarına giriş yaptık ve bu kısımdan da büyük keyif aldım.
Ve yine diğer eserlerinde olduğu gibi birçok ortak fikir, düşünce, tereddüt bulmak iyi hissettirse de hiçbir zaman anlaşamayacağımız bazı şeylerin ısrarla altını çizmesi beni üzdü. Bu satırlar aslında muharririn fikirleri olarak gösterilse de