İrem Coşar

İrem Coşar
@iremizz01
Okyanusta ölmez de insan, Gider bir kaşık sevdada boğulur..
Bu aklıkta, minarem mavi benim. Işığım denize kayıyor, bir sayıklama izleğiyle, Bir zamanlar pay verdiğimiz insanlığa!
Nilgün Marmara
Reklam
Kahrolsun Kahrolmamış Kahrolması gereken Kahrolasıca şeyler.
Yastığımın altında Cam bir küre içinde (Çevrilince kar yağdıran) Gümüşî bir kaydırak var Ağlayarak kayıyorum üstünden, Geri dönüp merdivenleri Çıkarken gülüyorum.
Nilgün Marmara
O çiçek alınmadığın da kadın kırılmadı… Tetiklendi. Çünkü bu, ilk kez yaşadığı bir duygu değildi. Çocukken de fark edilmemişti. Şimdi yetişkin haliyle, o duygular bir anda geri geldi…
İnsan ve Duygular
Kendilerini ölmeden ceset olarak algılayanlar intiharlarını başkalarının bir vasiyeti gerçekleştireceği gibi gerçekleştirir.
Reklam