“Nurten” dedim. Sana bir şey daha söyleyeceğim
Elimi sıktı Nurten. Sanki bütün gücüyle sıktı. Başparmağıyla okşayarak sıktı. Bir annenin çocuğunu susturuşu gibi tuttu elimi.
“Yeter bildiklerimiz be Ethem” dedi “Çok bilmek de iyi değil. Söyleme bilmeyeyim…”