İrem kutlu
@iremkutlu
2 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Duvarı yıkmaya gücüm yetmiyorsa, kendimi parçalayacak değilim elbette. Ama önümde duvar var diye boyun eğmeyi de kabullenemem.
“ Orada dikilip duruyorlar, “ dedi kendi kendine, orada gülüşüp duruyorlar: anlamıyorlar beni, bu kulaklara hitap eden ağız değilim ben.
Ben büyük bir nehir içindeki korkuluğum: tutunun bana her kim tutunabiliyorsa! Koltuk değneğiniz olarak düşünmeyin ama.
Böyle buyurdu Zerdüşt.
Duygu ile akıl, alet ve oyuncaktır: bunların ardında da kendi vardır. Kendi de, duyguların gözleriyle arar, aklın kulaklarıyla dinler.
Ve işte bana bakıyorlar ve gülüyorlar: ve gülerken benden nefret ediyorlar. Gülüşleri buz gibi.